شما میگید حجامت در حالی که در روایات حداقل سن روایت چهار ماهگی بیان شده و در طب سنتی هم ابوعلی سینا حداقل سن را دو سالگی ذکر کرده... با خرافات و بی مطالعه و بدون روش علمی مردم را به علم سنتی بدبین نکنید...
احسان

همسر من حدود یکسال هست مبتلا به کولیت(زخم روده بزرگ) هستند و مرتب قرص مصرف میکنن. مصرف آبلیمو و سیر براشون مضر نیست؟ چون اینها اسیدی هستن و روده ایشون هم خیلی حساس هست
raaz

سلام حدودا ۲سالی هست که کیست مویی دارم همون اوایل از دستور العمل پماد سیاه استفاده کردم ولی نتیجه ای نداشت و هیچ علائم درد یا التهابی نداشت بجز یک سوراخ الان چند روزی هست که درد میکنه و قرمز شده به نظرتون دوباره از مرهم سیاه استفاده کنم اینبار جواب میگیرم یا نه؟
احسان

سلام،من تنبلی تخمدان دارم چند ماهه پریود نشدم امروز اولین روز که پیاز درمانی رو شروع کردم طبق مقاله خوردم میخوام بدونم واقعا تاثیر داره ،من با خوردنش سوزش معده دارم،چیزی هست که باهاش بخورم سوزش رفع بشه البته با عسل خوردم،
الهه

میشه لطفا ادرس مطب بدین تا به صورت تخصصی کار مام راه بیوفته مادرم سنگ صفرا داره اول ک فهمیدیم ۱۸میل بود بعد نظریه استاد خیر اندیش رو انجام دادیم شد ۱۰میل دوباره بعد یه مدت رفتیم سونو گف شده ۱۷ومیل راهکار چیه چیکار کنیم
فرشته

سلام روز شما بخیر برای ناف گیری لطفا مرکزی رو در تهران معرفی بفرمایین مچکرم
مهرانه

سلام ممنون از مطالب مفیدتون. استفاده از قرص کمر فقط برای ده روز اول بعد از زایمان یا اینکه بعدا هم میشه استفاده کرد. من دو ساله که زایمان کردم و از بیحسی استفاده کرده بودم و همچنان کمر درد دارم.
مریم نجفی

باسلامخدمت دکترمن چند مدت پیش متوجه شدم که سوراخی به اندازه یک میل بین دو باسنم وجود دارد واز مرهم سیاه واسفرزه استفاده کردمولی نه عفونتی نه خونابه بیرون نیامد چکار کنم که این سوراخ بسته شود
ابراهیم

با سلام.اخرین نظر از من بوده در صورتیکه من فکر میکردم دچار یایسگی زودرس شده ام طبق نظر پزشکی که جدیدا رفتم گفتند که دچار نارسایی تخمدان هستم در واقع طبق این نظر من فقط با تخمک اهدایی میتوانم بچه دار شوم.ایا پیاز درمانی به نارسایی تخمدان کمک میکنه؟من یک دوره پیاز درمانی کردم هنوز سیکلم بر نگشته و مجبور شدم قرص پروژستون هم مصرف که دچار گر گرفتی شدید میشم.عاجزانه خواهش میکنم اگه میتونید کمکم کنید.
مریم

سلام 47سال سن دارم التم در زمان نزدیکی شل است برای درمانش چه توصیعه ای دارید
عبدل
سبک زندگی اسلامی - ایرانی
ساده‌زیستی نه‌فقط زیبا بلکه ضروری است (مقاله انتخابی)
تعداد: 0 میانگین: 0
[تعداد بازدید : 1252]

[نسخه چاپی]

 

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 

و صلّي الله علي محمّد و آله الطّاهرين  و لعنة الله علي اعدائهم اجمعين 

 

 

 

 

 

ساده‌زیستی نه‌ فقط زیبا؛ بلکه ضروری است.

 

 

دیدگاه ما دربارۀ سادگی و تجمل، و قناعت و اسراف، از بُن، دچار تناقض است

 

 

 

 
امریس وستکوت
ترجمۀ: علیرضا صالحی
مرجع: aeon

طی بخش عمده‌ای از تاریخ انسان، سادگی مقتصدانه نه گزینش نوعی از زندگی، بلکه ضرورتی برای آن بود؛ و از سرِ همین ضرورتش، فضیلت اخلاقی تلقی می‌شد. اما با ظهور سرمایه‌داری صنعتی و جامعۀ مصرفی، نظامی پدید آمد که محکوم به رشدی بی‌وقفه بود. با این حال، اشتیاقی روزافزون به کشف دوبارۀ فواید ساده‌زیستی، به‌ویژه نزد نسل بیست‌سی‌ساله، به چشم می‌خورد. اشتیاقی که البته تاحدی نوستالژیک و بعضاً تناقض‌آمیز است.

 

اثر پیتر ایلستد. ۱۹۰۴. منبع:‌ ایان
اثر پیتر ایلستد. ۱۹۰۴. منبع:‌ ایان
 

 

ایان زندگی خوب یعنی زندگی ساده. ساده‌زیستی، بین ایده‌های فلسفی، پای ثابت پاسخ به این پرسش بوده است که چگونه زندگی کنیم. از سقراط گرفته تا تورو، از بودا تا وندل بِری، متفکران بیش از دو هزار سال است که ایدۀ ساده‌زیستی را سر زبان‌ها انداخته‌اند و این ایده تابه‌حال هم هواداران بسیاری داشته است. مجله‌هایی همچون ریل سیمپل۱، از روی پیشخوان فروشگاه‌ها به آدم چشمک می‌زنند؛ اُپرا وینفری، مرتب در برنامه‌اش، با طرفداران ساده‌زیستی همچون جک کرنفیلد، معلم ذهن‌آگاهیِ بودایی، مصاحبه می‌کند؛ جنبش آهستگی۲، که افراد را تشویق می‌کند تا به بنیان‌های دنیای پیشاصنعتی بازگردند، پیروانش را از سراسر قاره‌ها به‌سوی خود می‌کشاند.

 

 

 

 

طی بخش عمده‌ای از تاریخ انسان، سادگی مقتصدانه نه گزینش نوعی از زندگی بلکه ضرورتی برای آن بود؛ و از سرِ همین ضرورتش، فضیلت اخلاقی تلقی می‌شد. اما با ظهور سرمایه‌داری صنعتی و جامعۀ مصرفی، نظامی پدید آمد که محکوم به رشدی بی‌وقفه بود و همراه آن جمعیتی (ملقب به «بازار») رشد کرد که قادر بود و ترغیب می‌شد که بسیاری از چیزهایی را بخرد که، بنا بر معیارهای سنتی، مازاد بر نیازهایش بود. در نتیجه، بین ارزش‌های سنتی‌ای که ما به ارث برده‌ایم و نسخۀ مصرف‌گرایانه‌ای که فرهنگ معاصر برای ما تجویز می‌کند شکاف به ‌وجود آمد.


 

در دوران پیشامدرن، انشقاقِ بین آنچه فیلسوفان توصیه می‌کردند و نحوۀ زندگی مردم آن‌چنان زیاد نبود.

 

 

 

 

در دوران پیشامدرن، انشقاقِ بین آنچه فیلسوفان توصیه می‌کردند و نحوۀ زندگی مردم آن‌چنان زیاد نبود. ثروتْ امنیت می‌آورْد؛ اما حتی در نظر ثروتمندان ثروت در برابر بدبختی‌هایی چون جنگ، قحطی، بیماری، بی‌عدالتی و غضب ظالمان سپر محکمی تلقی نمی‌شد.


سنکا، فیلسوف رواقی‌، با‌اینکه یکی از ثروتمندترین افراد روم بود، دستِ آخر، با حکم نرون محکوم به مرگ شد. اما [در دوران پیشامدرن] اکثریت قریب به اتفاق آدم‌ها، همچون بردگان، خدمتکاران، دهقانان و کارگران، عملاً هیچ چشمداشتی به اندوختن اندک ثروتی نداشتند.

 
پیش از ظهور کشاورزی ماشینی، دموکراسی انتخابی، حقوق مدنی، و کشف آنتی‌بیوتیک و آسپرین زندگی طولانی و بدون ‌رنجِ بیش‌ازحد بسیار مطلوب به شمار می‌آمد. اما امروزه، دست‌کم در جوامع مرفه، مردم بیش از این‌ها می‌خواهند و توقع دارند (و معمولاً می‌توانند داشته باشند). بالطبع، در چشم بسیاری از انسان‌ها، ساده زیستن چیز خسته‌کننده‌ای بیش نیست.

 
با این حال، اشتیاقی روزافزون به کشف دوبارۀ فواید ساده‌زیستی، به‌ویژه نزد نسل بیست‌سی‌ساله، به چشم می‌خورد. برخی از این موارد، ممکن است نمایندۀ نوستالژیِ جهان پیشاصنعتی یا پیشامصرفی باشد و همچنین همدلی با مبحثی اخلاقی را به یاد آورَد که می‌گوید ساده‌زیستی با پرورش خصلت‌هایی دوست‌داشتنی، همچون قناعت، انعطاف‌پذیری و استقلال، از شما انسان بهتری می‌سازد؛ یا از طرف دیگر، با ارتقای آرامش ذهن و سلامتیِ کامل، و نزدیک کردنتان به طبیعت، شما را به فرد بانشاط‌تری تبدیل کند.

 
این‌ها دلایل معقولی هستند. اما با تمام احترامی که شایستۀ تعلیمات آن‌هاست، [باید بگویم که] حرف‌های این انسان‌های فرزانه چندان متقاعدکننده نبوده‌اند. میلیون‌ها نفر از ما انسان‌ها سگ‌دو می‌زنیم تا پولی درآوریم و خرج کنیم، بلیت لاتاری می‌خریم، ساعت‌ها کار می‌کنیم، بدهکار می‌شویم، ۲۴ ساعت در شبانه‌روز و هفت روز هفته سختی می‌کشیم تا از این سراشیبی لغزنده بالا برویم. واقعاً چرا؟

 
دیدگاه ما دربارۀ سادگی و تجمل، و قناعت و اسراف، از بُن، دچار تناقض است.

یک پاسخ ساده و بدیهی به این چرا این است که ما به تظاهری کلیشه‌ای دچاریم. به‌رغم اینکه ایدۀ فلسفی قناعت‌ورزی را تحسین می‌کنیم، در زندگی روزمره‌مان از فرامین آن چشم می‌پوشیم. از سبک زندگی سادۀ مثلاً پاپ فرانسیس تمجید می‌کنیم و آن را نشانۀ شرافت اخلاقی‌اش می‌دانیم، اما در‌عین‌حال باز با تقاضای خانه‌های بزرگ‌تر، ماشین‌های گران‌تر و کالاهای تجملی‌تر مشتاق رشد اقتصادی هستیم و به آن چشم داریم.

اما مشکل فقط این نیست که اعمال ما با باورهایی که به آن‌ها اقرار می‌کنیم در تعارض‌اند. دیدگاه ما دربارۀ سادگی و تجمل، و قناعت و اسراف، از بُن، دچار تناقض است. ما به این اذعان می‌کنیم که اسرافْ خرج روی دستمان می‌گذارد و بی‌سلیقگی است؛ اما مظاهر اسراف‌کاری گذشتگان را، همچون شهر ممنوعۀ پکن یا کاخ ورسای، به‌عنوان چیزهایی به نمایش می‌گذاریم که گویا واقعاً شایستۀ تحسین‌اند. حقیقت این است که اغلبِ آنچه ما «فرهنگ» می‌نامیم مملو است از اشکال مختلف اسراف.

 
بنابراین، اگرچه تاحدی تناقض‌آمیز، اما هنگامی که برای اغلب افراد جز ساده‌زیستی راهی نمی‌ماند، این شیوه از زندگی به متقاعدکننده‌ترین روش تبدیل می‌شود. دلایل سنتی ساده‌زیستی، در واقع، یک نوع ضرورت را معقول می‌سازند. اما به‌محض اینکه زندگیِ سادۀ توأمان با قناعت‌پیشگیْ یک انتخاب است، شیوه‌ای در میان دیگر شیوه‌های زندگی، همان دلایلْ اعتبار کمتری پیدا می‌کنند و آن وقت است که دیگر حنای فلسفۀ قناعت‌پیشگی رنگی نخواهد داشت.

 
این امر شاید تحت تأثیر دو مؤلفه تغییر کند؛ یکی اقتصاد ودیگری محیط‌زیست‌باوری۳. هنگامی‌که رکود به اقتصاد ما هجوم می‌آورد، چنان‌که به‌تازگی آورده است (و از بی‌ثباتی‌های ذاتی این نظام اقتصادی پرده برمی‌دارد که محکوم به رشد بی‌وقفه است)، ناگهان میلیون‌ها نفر خود را در شرایطی می‌یابند که قناعت‌پیشگی یک‌بار دیگر به ضرورتِ زندگی تبدیل می‌شود و ارزش‌های همراهش دوباره خودنمایی می‌کند.

 
به ذهن امثال سقراط یا اپیکور نمی‌رسید که از ساده‌زیستی در قالب محیط‌‌زیست‌باوری دفاع کنند.

هم‌اکنون در جوامعی همچون ایالات متحده شاهد آن هستیم که سرمایه‌داری شکاف بین «دارا» و «ندار» را عمیق‌تر می‌سازد. این نابرابری روزافزونْ انتقاد تازه‌ای را دربارۀ اتلاف و اسراف مطرح می‌کند. وقتی افرادِ بسیاری زیر خط فقر به سر می‌برند، به رُخ کشیدن تجمل و ثروت‌اندوزی کار پسندیده‌ای نیست. علاوه‌براین، توزیع نامتوازن ثروت فرصتی را نشان می‌دهد که از دست رفته است. در نظر اپیکور و دیگر فرزانگان ساده‌زیستی، انسان می‌تواند خوب زندگی کند به شرط آنکه نیازهای اساسیِ خاصش برآورده شده باشند؛ دیدگاهی که «هرم نیازهای»۴ آبراهام مزلو نیز، در دوران مدرن، مهر تأیید بر آن می‌زند. اگر این حرف را صحیح تلقی کنیم، استدلالی است در دفاع از آنکه مازاد ثروت را برای تأمین نیازهای اساسی همگان از قبیل غذا، خانه، سلامت، آموزش، تسهیلات زندگی، و حمل‌ونقل عمومی به کار بگیریم، آن هم با هزینه‌ای اندک، نه اینکه سودش به جیب معدودی صاحبان سرمایۀ خصوصی بریزد.

هرچقدر که آن فرزانگان عاقل بوده باشند، به ذهن امثال سقراط یا اپیکور نمی‌رسید که از ساده‌زیستی در قالب محیط‌‌زیست‌باوری دفاع کنند. این دو قرنِ صنعتی‌سازی، رشد جمعیت و فعالیت دیوانه‌وارِ اقتصادی انواع مشکلات را برای ما به ارث گذاشت؛ مه‌دود، دریاچه و رود و اقیانوس‌های آلوده، زباله‌های سمی، فرسایش خاک، از بین رفتن جنگل‌ها، انقراض گونه‌های گیاهی و جانوری، و گرمایش زمین. فلسفۀ قناعت‌پیشگی ارزش‌هایی را بیان می‌کند و به سبکی از زندگی ترغیب می‌کند که شاید برای دگرگونی این روند و حفظ زیست‌بوم آسیب‌پذیر سیاره‌مان بهترین مایۀ دلگرمی باشد.

 
اما هنوز هم این دلایلْ اکثر افراد را متقاعد نمی‌کند. اگر معلوم شود که روش‌های معمول تولید کردن، پول درآوردن، خرج کردن و دور انداختنْ دوام نمی‌آورند، آنگاه ممکن است زمانی فرابرسد (و شاید زود هم فرابرسد) که ما مجبور به‌ ساده‌زیستی شویم. در این صورت است که آشکار می‌شود سنت باشکوه گذشتهْ فلسفۀ آینده را درون خود جای داده است.

 

 

 

مقالات مرتبط :

 

*

*

*


 


پی‌نوشت‌ها:

 


* این مطلب در تاریخ ۲۸ نوامبر ۲۰۱۶ با عنوان Why the simple life is not just beautiful, it’s necessary در وب‌سایت ایان منتشر شده است و وب‌سایت ترجمان در تاریخ ۳۰ فروردین ۱۳۹۶ این مطلب را با عنوان ساده‌زیستی نه‌فقط زیبا بلکه ضروری است ترجمه و منتشر کرده است.
 

[۱] Real Simple
 

[۲] the Slow Movement
 

[۳] environmentalism
 

[۴] hierarchy of needs

منبع :

مجله ترجمان علوم انسانی



نظرات
نظر خود را ثبت کنید

کاربر گرامی؛ سلامٌ علیکم

لطفا پیش از ثبت نظر خود توجه داشته باشید:

تجویز دارو و پیچیدن نسخه برای بیماری و مشکلات شخصی و موردی، نیاز به شرح حال کامل و معاینه بالینی دارد که طبیعتاً از طریق ارتباط مجازی، قابل حصول نیست.

لذا خواهشمندیم از تقاضای نسخه و دارو برای بیماری های موردی، اجتناب فرمایید.

سایر نکات

1- از اعلام نشانی و تلفن درمانگاه معذوریم. درصورت تمایل از طریق پایگاه «طبیب شهر»، پزشک مورد نظر خود را جستجو کنید.

2- ابتدا مقالات مربوطه را مطالعه کنید و پس از اطمینان از نبود اطّلاعات موردنظرتان، نسبت به طرح سؤال اقدام کنید. از پاسخگویی به سؤال هایی که در متن مقاله جواب داده شده اند معذوریم.

3- از طرح سؤال هایی که نیاز به پاسخ های خصوصی و ارسال به پست الکترونیک دارد؛ خودداری فرمایید.

4-  پاسخگویی به سؤالاتِ کلّی و نیازمند پاسخ های مفصّل در توان پایگاه نیست.

5- نشانی پست الکترونیک شما در نزد پایگاه طبّ شیعه محفوظ است.

6- هرنظر را تنها یک بار ارسال کنید و از تکرار ارسال نظرات خودداری کنید.

7- حتّی المقدور از ارسال نظرات به صورت «فینگیلیش» خودداری کنید.

8- پاسخ هاي ارائه شده، كلّي و عمومي هستند و پاسخ دقيق و تخصّصي، تنها با ويزيت بيمار امكانپذير است

 

با سپاس و امتنان

دکتر وحید علیان نژادی

نام :  
ایمیل :
* نظر شما
 

آخرین مقالات

احیای خانواده و اصلاح روابط خانوادگی (مقاله انتخابی)
دروغی به‌نام «حریم خصوصی» و «جریان آزاد اطلاعات» (مقاله انتخابی)
آداب زناشویی و خصوصیات مثبت و منفی کودک (مقاله انتخابی)
استعمار نوین در سایه آموزش زبان انگلیسی (مقاله انتخابی)
جلوه های درمانی قرآن کریم (مقاله انتخابی)
واکسن؛ ایمنی‌زا یا ایمنی‌زدا؟
مَـــرهَـــم؛ توصیه‌هایی از طبّ سنّتی ایران به راهیان سفر اربعین(ویراست دوّم)
رژیم هفت خورش؛ لذّت کاهش وزن و سلامتی
میکروتراشه‌های ضد بارداری؛ جدیدترین روش کنترل جمعیت (مقاله انتخابی)
صنعت قند با خریدن دانشمندان، تقصیرها را گردن چربی انداخت (مقاله انتخابی)
کاربران موبایل دقت کنید!
دنیای دیوانۀ صنعتِ آب‌ (مقاله انتخابی)
قرن بیوتکنولوژى و گزینه هاى پیش رو(مقاله انتخابی)
واکسیناسیون از نگاهى دیگر(مقاله انتخابی)
دیپلماسی ورزشی؛ ابزاری برای نفوذ آمریکا در جوامع (مقاله انتخابی)
ساده‌زیستی نه‌فقط زیبا بلکه ضروری است (مقاله انتخابی)
چهره‌ها و اندام‌هاي غير واقعي: آيا بايد حقيقت عكس‌هاي دست‌كاري شده دنياي مد را افشا كرد؟(مقاله انتخابی)
جایگاه ضوابط شرعی مرتبط با آموزش، پژوهش و درمان در طب سنتی ایران (مقاله انتخابی)
روزنی به پزشکی پیشگیری در طبّ کهن(مقاله انتخابی)
مقاومت آنتی بیوتیکی: باکتریهای مرگبار بر می گردند (مقاله انتخابی)
به بهانه‌ِی سلامتی؛ به بهای مرگ (مقاله انتخابی)
آیا بیماری می‌تواند مثبت و سازنده باشد؟ (مقاله انتخابی)
اعتياد به زيبايي؟!(مقاله انتخابی)
آب گوشت‏، هنوز هم غذای لذیذی است! (معرّفی 15 نوع آبگوشت سنّتی)
والدین خوب بودن باعث نابودی فیزیولوژیکی شما می‌شود (مقاله انتخابی)
دانشكده‌ها و دانشگاه‌هاي ما احمق‌هاي تحصيل‌‌كرده پرورش مي‌دهند(مقاله انتخابی)