سلام وقتتون بخیر بارداری دومم هست،هفته دوازدهم،از وقتی باردار شده ام خوابم خیلی کم شده شبها ساعت سه ب بعد بیدارم،در روز هم حداکثر نیم ساعت میتوانم بخوابم،چیکار کنم نگرانم خواب بچه ام هم وقتی بدنیا بیاید همینقدر باشد!!!لطفا راهنمایی بفرمایید،ممنون
تمنا

سلام دکتر از نظر شما و طب سنتی، نبات مثل شکر سفید هست و مضر یا تقریبا مثل عسل و مفید؟
محمد

پسرم شش سال دارد هميشه دوري نافش درد درد ميكون ازمايش انكل دادم ولي حچي نبود ولي نشاني كه كفتين دارد چيكار كونم
هما

یاالله* با عرض سلام و احترام. ببخشید یک نوع جلبک به نام جلبک اسپیرولینا هست که ظاهرا مورد تحقیقات خاصی قرار گرفته و گفتند خیلی برای رشد و سلامت انسان مفید هست. ظاهرا چون جانور محسوب نمیشه و چیزی بین گیاه و باکتری هست، خوردن آن توسط انسان اشکالی نداره. ☘***آقای دکتر لطف میکنید نظرتان را در مورد مصرف این جلبک و اثرات آن، بفرمائید؟ ☘***اگر این جلبک به صورت خوراکی و طبی برای بیماریهای خاص،‌تولید شود به نظر شما آیا واقعا سودمند خواهد بود و ممکن است برخی بیماریها که در حال حاضر درمان سختی دارند، با استفاده از این جلبک، درمان راحتتر و بهتری داشته باشند؟ امیدوارم از راهنمائی جنابعالی بهرمند شوم.🌺☘🌺☘
ز ح

سلام. جناب دکتر باید حتما جلاب انقدر بجوشد که نصف شود.؟
مجتبی

سلام عزیزان جان
با یکی از دانشجویان مومن و متعهد پزشکی که گمان می کردم در آینده از طرفداران و علاقه مندان طب سنتی خواهد بود صحبت می کردم در کمال تعجب دیدم از مخالفین شدید طب سنتی است.صحبت طولانی بود و نکات زیادی در خلال صحبت ها بود که به دو مورد اکتفا می کنم.
1-به او گفتم انجمن حجامت ایران مواردزیادی از ایدز را درمان کرده اند گفت اگر چنین بوددر دنیا صدا می کرد. و از اون سر دنیا سراغ اونها می رفتند.
2-در خلال صحبت ها حدس زدم در دانشکده پزشکی اولا به شدت دانشجویان را از طب سنتی می ترسانند که مبادابه یاوه های اینها گوش دهید. و همه چیز بر باد رود(در برابر مدعیان طب سنتی پنبه در گوشهاتان کنید).
ثانیا در خصوص طب سنتی مطالبی نادرست و گمراه کننده به خورد این عزیزان می دهند و آنها را در کانالی انحرافی می اندازند.تا به حقیقت نتوانند پی برد.
عاشق شما و برادر کوچکتان

اساتید معزز ، عزیزان جان
درد دل زیاد است ، اندوه و تاسف فراوان. غصه زیاد.
طب غربی همچون دانش و فرهنگ غربی سرمست و مغرور در جاده جهل خود می تازد.
ادعا می کند علم همان است که من دارم.
با این همه پیشرفتها و امکانات مادی طب غربی در کشور ، بیمارستانها و مطب ها و داروخانه ها مملو از انسان ، مرگ و میر و عوارض طب غربی فراوان ، تصور بیماری و حضور در سیستم درمانی کشور لرزآور ، ضجرآور و اظطراب آوراست.
هزینه در بخش درمان نجومی و در بخش پیشگیری قطره ای و صد البته به نسبت امکانات و هزینه ها در درمان کم توان و در پیشگیری کم توان تر.
طب غربی حاکم برکشور با این همه عیب ها،نقص ها و... بر طب سنتی (که جوانه ای تازه و فاقد امکانات مادی است)ناجوانمردانه و غیر منطقی حمله می کند و می تازد.
همانگونه که استاد موسوی گفته اند وسفارش رهبر عزیزمان است در برابر فرهنگ غرب نباید تدافعی عمل کرد باید هجومی رفتار کردو او را زیرسوال برد و مورد بازخواست قرار داد.
عاشق شما و برادر کوچکتان

سلام من خانمی 27 ساله و یک دختر 6 ساله دارم الان ماه 8 بارداری هستم . یک روز سینه ام درد خفیفی گرفت بعد کم کم متورم و قرمز شد و تب و لرز کردم و دردش هم شدید شد دکتر زنان که رفتم و منو به سنو معرفی کردند گفتند ماستیت و کلوگزاسیلین 500 به مدت یک هفته هر 6ساعت دادن قرصها رو که خوردم خیلی بهتر شدم فقط یه توده سفت و بدون درد در سینه ام موند که با مراجعه دوباره به پزشکم که گفتن دوباره برو سنو و یک توده ماستیت مانند در اندازه 50×30 میلیمتر مشاهده شد و دکتر زنان منو به جراح پستان معرفی کردند اونجا هم که رفتم گفتند باید بری بیوپسی انجام بدی که بعد از بیوپسی ماستیت گرانولوماتوز تشخیص داده شد دکتر برام پردنیزولون 5 روزی 4 تا تجویز کردند که متاسفانه وقتی برگشتم و سنو جنین انجام دادم چون وزن جنین کم بود دکتر زنانم گفت تا زایمانت روزی 2 تا فعلا بخور . لطفا منو در زمینه درمان این نوع ماستیت راهنمایی کنید !!!
عرب نژاد

سلام خسته نباشید.من جوش های هورمونی دارم.بهم گفتن که از این روش استفاده کنم.نظر شما چی هست؟ مشکل هورمونی حل میشه؟ و این روش حتما باید از پریودی شروع بشه؟
فرشته حکیمی

سلام من چند هفته است که بدنم کهیر میزنه دارو استفاذه کردم ولی بازم کهیر میزنم حجامت کجا انجام بدن
سمیرا
زندگی استعماری؛ طبّ استعماری
هر غذایی فلسفۀ خودش را دارد (مقاله انتخابی)
تعداد: 1 میانگین: 5
[تعداد بازدید : 945]

[نسخه چاپی]

 

 

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 

و صلّي الله علي محمّد و آله الطّاهرين  و لعنة الله علي اعدائهم اجمعين 

 

 

 

هر غذایی فلسفۀ خودش را دارد

 

 

 

 

غذا مثل موسیقی بی‌واسطه است و بدون نیاز به زبان ملال‌آور روزمره، چیزهای مهمی می‌گوید.

 

 

 

 

آلن دوباتن
ترجمۀ: امیر قاجارگر
مرجع: LARB
***
هر یک از ما به‌نحوی نامتوازن هستیم. مثلاً یکی از ما بیش‌ازحد متفکر یا احساسی است، دیگری صفات مردانه یا زنانهٔ زیادی دارد و شخصی دیگر بیش‌ازحد آرام یا بی‌قرار است. غذایی که ما دوست داریم، غالباً همان چیزی است که کمبودی را در بدن یا روان ما جبران می‌کند؛ یعنی غذایی که در ما تعادل ایجاد می‌کند. بدین‌ترتیب غذاها می‌توانند یاری‌مان کنند نسخه‌هایی کامل‌تر از خودمان را شکوفا کنیم.

 

 

 

هر غذایی فلسفۀ خودش را دارد
 

لوس‌آنجلس ریویو آو بوکز — درحال‌حاضر غذا نزد ما بسیار محترم و مهم شمرده می‌شود. آشپزهای معروف، رژیم‌های غذایی، رستوران‌های جدید و برنامه‌های آشپزی توجّه زیادی را به خود جلب کرده‌اند. به نظر می‌رسد همۀ ما به آنچه می‌خوریم، حسّاس‌تر شده‌ایم. اما کمتر از خود پرسیده‌ایم غذا، به‌جز توان فیزیکی، چه چیزهای دیگری به ما می‌رساند.

 

 

غذا در تأمین نیازهای روانی ما مؤثر است و نوعی خاصیت شفابخشی دارد

 

 

این موضوع کمی عجیب به نظر می‌رسد. باوجوداین آشکار است که نمی‌توانیم غذا را فقط نوعی سوخت بدانیم که بدن برای تحرک از آن استفاده می‌کند. غذا در تأمین نیازهای روانی ما نیز مؤثر است و اگر این موضوع خوش‌حالتان می‌کند، باید بگویم غذا نوعی خاصیت شفابخشی دارد. این بدان خاطر است که هر غذایی نه‌تنها دارای ارزش غذایی۱ است، بلکه حامل چیزی است که شخص می‌تواند آن را نوعی ارزش روان‌شناختی بداند. وجود این ارزش با شخصیت غذا ارتباط مستقیم دارد. هرکدام از غذاها به شخصیت، جهت‌گیری و راهی منحصربه‌فرد برای درک جهان اشاره می‌کنند. که اگر این غذا به‌طرزی جادویی تبدیل به انسان می‌شد، به آن شکل در می‌آمد. شما می‌توانید نوعی جنسیّت، دیدگاهی منحصربه‌فرد، یک حالت روحی خاص و حتی بُعدی سیاسی به غذا نسبت دهید.

 

 

لیمویی را در نظر بگیرید. اگر بخواهیم از خاصیت غذایی آن صحبت کنیم، باید بگوییم هر صد گرم لیمو حاوی صد کالری انرژی، ۲.۸ گرم فیبر، ۲.۵ گرم شکر و چیزهایی ازاین‌دست است. اما از لحاظ روان‌شناختی نیز لیمو ترکیبات روان‌شناختی مخصوص خود را دارد. لیمومیوه‌ای است که با صدایی آرام و درعین‌حال گویا دربارۀ چیزهایی همچون جنوب، خورشید، سالم و امیدواربودن، صبح و سادگی سخن می‌گوید. لیمو ما را به عمل‌کردن دعوت می‌کند و از ما می‌خواهد خود را تقویت کنیم تا کارهای مهم را بر عهده گرفته و بر آنچه می‌دانیم باید بکنیم، تمرکز یابیم. لیمو رابطۀ خوبی با سانتیمانتالیسم ندارد: به‌شدّت صادق و درعین‌حال مهربان است. فندق را تصور کنید. این میوه نیز سرشار از مواد مغذی مفید است؛ اما همزمان پر است از چیزهایی مثل: خنکای پاییزی، بلوغ و پختگی، هوشیاری، خودکفایی و نوعی آراستگی کودکانه، مثل کودک ده‌ساله‌ای که کمد خود را تمیز و مرتب نگاه می‌دارد.

غذاها دربردارندۀ فلسفه‌های خوردنیِ زندگی‌اند؛ ما می‌توانیم با انجام‌دادن مستقیم‌ترین و قابل‌درک‌ترین کار یعنی خوردن، به این فلسفه‌ها نزدیک شویم. ما از لحاظ بدنی در حال خوردن و بلعیدن هستیم و درعین‌حال تلاش می‌کنیم غذای روحمان را نیز تأمین کنیم. می‌خواهیم غذاها به جنبه‌هایی مشخص از طبیعتمان کمک کنند و ضعف‌های روحی‌مان را اصلاح کنند. این همان چیزی است که خوردن را به چیزی بیش از سوخت‌رسانی و تجدید قوای بدن تبدیل می‌کند. غذا همچنین به متعادل‌ساختن روان‌های معیوب ما کمک می‌کند.

 
ما غالبا همان غذایی را دوست داریم که کمبودی را در بدن یا روان‌مان جبران می‌کند

 
ما از غذاهایی که می‌خوریم، انتظار داریم به ما کمک کنند تا خصوصیات آن‌ها را در سطحی بالاتر به دست آوریم. می‌خواهیم آرامشِ اطمینان‌بخش آووکادو، سهولت انجیر در شهوت‌رانی، حریم خصوصیِ باشکوهِ حلزون و تعهّد سفت‌و‌سخت مارچوبه به فردیّت را فراچنگ آوریم. ما به‌واسطۀ سرسپردگی به شجاعت و قدرت به‌سراغ اِستِیک می‌رویم و عسل می‌خوریم تا میل به لذت‌بردن از سادگی در ما تقویت شود. ممکن است یک لیوان پر از شیر بخوریم تا بین زمان حال و روزهای گذشته دیواری ایجاد کنیم. 
بیایید کارهایی را که غذا در سطح روان‌شناختی برایمان می‌کند، در یک جمله جمع‌بندی کنیم:

 
 
۱) غذا در ما توازن ایجاد می‌کند
 
هر یک از ما به‌نحوی نامتوازن هستیم. مثلاً یکی از ما بیش‌ازحد متفکر یا احساسی است، دیگری صفات مردانه یا زنانۀ زیادی دارد و شخصی دیگر بیش‌ازحد آرام یا بی‌قرار است. غذایی که ما دوست داریم، غالباً همان چیزی است که کمبودی در بدن یا روان ما را جبران می‌کند: غذایی که در ما تعادل ایجاد می‌کند. اینکه دلمان غذایی را می‌خواهد، ممکن است به این علت باشد که آن غذا حاوی مقادیر زیادی از چیزهایی است که در زندگی خود بیشتر به آن‌ها نیاز داریم. احتمالاً آن غذا سرشار از آرامشی است که تحسینش می‌کنیم و درعین‌حال تاحد زیادی از آن محرومیم. شاید یکی از خواص هلو مهربانی و عطوفتی باشد که آرزویش را داریم و در کار و روابط خود از آن بی‌بهره‌ایم. غذایی که از نظرمان لذیذ است، چیزی را برایمان آشکار می‌سازد که روح و جسممان بدان نیازمند است. غذا می‌تواند یاری‌مان کند نسخه‌هایی کامل‌تر از خودمان را شکوفا کنیم.

 

۲) غذا ما را به بخش‌هایی پیچیده از وجودمان متصل می‌کند
 
ما موجودات پیچیده و لایه‌لایه‌ای هستیم. نمی‌توانیم بگوییم تمام بخش‌های مهم وجود ما به‌اندازۀ کافی در معرض دید و توجه قرار دارند. ما گذشته‌ای طولانی و رویدادهای جاری بسیاری داریم که قادر به دیدن تمام آن نیستیم. بنابراین ممکن است بخش مهمی از شخصیت یک فرد در زیر خروارها موضوع دیگر مدفون شده باشد. ممکن است قابلیت شگفت‌زده‌شدن از چیزهای ساده‌ای که در جریان زندگی روزمره اتفاق می‌افتند، در ما کمرنگ شده باشد؛ اما قطعاً نابود نشده و می‌توانیم آن را بازگردانیم.

 
غذا می‌تواند یاری‌مان کند نسخه‌هایی کامل‌تر از خودمان را شکوفا کنیم


 
قدرتِ تداعی‌گر غذاهای خاص آن‌ها را به مجراهای قدرتمندی برای یادآوری خاطرات سودمند تبدیل می‌کند. غذای مناسب می‌تواند دسترسی ما به نواحی فراموش‌شدۀ روان را تسهیل بخشد. ممکن است نیاز یک فرد به خوردن ماهی و چیپس ارتباطی با دوران کودکی او داشته باشد و قسمتی از شادابی و هیجان زندگی در آن دوران را برایش به ارمغان آورد. ممکن است به نوعی خاص از همبرگر احتیاج داشته باشیم تا ما را به انرژی و نشاط ۲۸سالگی در اسپانیا بازگرداند. 
به برکت غذاخوردن، شخص می‌تواند بار دیگر با نقاط عطف روزگار گذشتۀ خود ارتباط برقرار کند. منظورمان گذشته‌ای است که گاهی به‌سادگی فراموش می‌شود.

 
۳) غذا می‌تواند کمکمان کند که زندگی خود را تغییر دهیم
 
 
غذاها حامل حکمت‌اند: مهربان باش، خوبی را فراموش نکن، شجاعت را یاد بگیر و....

 
وقتی سعی می‌کنیم زندگی خود را تغییر دهیم، کاری که اغلب مجبور به انجامش هستیم، غذا می‌تواند به یاری‌مان بیاید. قطعاً باید خود را با چیزهای دیگری مشغول کنیم: کتاب‌هایی که به مسیری درست هدایتمان می‌کنند، دوستان، کار، سفرهای کوتاه در روزهای تعطیل... اما غذا نیز در تلاش برای اصلاح درون، نقشی برای ایفاکردن دارد.
 

 
انتخاب رژیم غذایی خاص کافی نیست. استفاده از یک رژیم غذایی شاید برای کاهش وزن مفید باشد؛ اما برای تغییر زندگی به چیزی بیش از آن نیازمندیم. باید در راه رسیدن به یک زندگی منظّم‌تر یا ارتباطِ بیشتر با دیگران از غذا کمک بگیریم. نحوۀ غذاخوردن می‌تواند پشتیبانی برای بلندپروازی‌های ما باشد.

 
باید ارزش‌هایی را که برایمان از اهمیت زیادی برخوردارند، مشخّص کنیم و سپس با غذاهایی که بیشترین هماهنگی را با آن‌ها دارند، پیوند دهیم
 
۴) غذا می‌تواند از انحطاط دین جلوگیری کند

یکی از عملکردهای مطبوع دین اجرای مراسم آیینی است. این آیین‌های دینی برای اینکه ما را برای مواجهه با ایده‌ها و تجربه‌های بزرگ آماده کنند، به‌طرز خیره‌کننده‌ای از غذاهایی استفاده می‌کنند که با دقت فراوان انتخاب شده‌اند؛ زیرا این غذاها نماد فضایل خاصی هستند که ادیان بر آن‌ها تأکید می‌ورزند.

 
برای مثال بودیست‌های ذن را تشویق می‌کردند تا با خوردن آرام یک فنجان چای که با حوصلۀ فراوان دم شده است، به ارزش دوستی بیندیشند. در سال‌های اول مسیحیّت، مؤمنان برای یادکردن از منجی، گوشت قوچ می‌خوردند که حیوانی نجیب و درعین‌حال آسیب‌پذیر است. یهودیان در مراسم خود فطیر و ترب کوهی تند می‌خورند تا شجاعت مؤمنانی را که از مصر گریختند، به یاد آورند. 
چیزهای دقیقی که ادیان دربارۀ شیوۀ زندگی‌کردن به‌کمک غذاها به ما می‌گویند، در زمان ما ضرورتاً الزام‌آور نیستند. اما ایده‌ای که با استفاده از غذا مردم را به فکرکردن و احساس‌کردن به شیوه‌هایی خاص تشویق می‌کند، همچنان سودمند و مفید است.

 
ما باید غذاهایی هم‌تراز با این غذاهای آئینی، یعنی چای، قوچ و ترب کوهی پیدا کنیم که مخصوص به خودمان باشند. یعنی باید ارزش‌هایی را که برایمان از اهمیت زیادی برخوردارند، مشخّص کرده و سپس آن‌ها را با غذاهایی پیوند دهیم که بیشترین هماهنگی را با آن‌ها دارند. در پایان نیز آن‌ها را به‌شکلی منظّم در وعدۀ غذایی خود بگنجانیم و به‌شیوه‌ای آئینی میل کنیم.

 
مثلاً از آنجا که در زمستان‌های سخت و طولانیِ اروپای شمالی، کره و امریکا فراموش‌کردن فضایل پاگانی همچون خورشید، بدن و خوش‌رویی، بسیار محتمل است، می‌توان آیینی سکولار و مدرن با مرکزیت سه غذای خاص ابداع کرد که در جشن‌ها و مراسم خاص برگزار شود. آن سه غذا می‌توانند لیمو، پاپایا و زیتون باشند. این نگهبانان ارزش‌های کهن در ساعت چهار بعدازظهری زمستانی در سئول یا فرانکفورت به‌شدت در معرض خطر هستند.

 
۵) آشپزی؛ راهی به‌سوی فردیّت
 
در آغاز زندگی، مادرهایمان چیزهایی برای ما درست می‌کردند که فکر می‌کردند دوست داریم و در اکثر مواقع نیز اشتباه می‌کردند. ازاین‌رو نمی‌توانستیم هر چه دوست داریم، بخوریم. بنابراین مجبور بودیم سال‌های سال چیزهایی بخوریم که خوش‌حالمان نمی‌کرد.


 
بخشی از فردبودن و نه صرفاً وجودداشتن، به یادگیری شیوه‌هایی مبتنی است که به ما اجازه می‌دهند جزئیات جهان بیرونی را در هماهنگی با جهان درونی خود بچینیم. یادگرفتن آشپزی نقشی مهم در این موضوع ایفا می‌کند؛ زیرا نشان از سرسپردگی ما به همسوساختن بدنمان با باورهای حقیقی و امیدهایمان دارد. 
ما دیگر در غذاخوردن و پذیرفتن آنچه جهان به ما عرضه می‌کند، منفعل نیستیم؛ بلکه یاد می‌گیریم نیازهای خود را تعریف کرده و مطمئن باشیم خودمان می‌دانیم چگونه آن را تأمین خواهیم کرد.

 
غذا نیز مثل موسیقی بی‌پرده و بی‌واسطه است و می‌تواند بدون استفاده از زبان ملال‌آور روزمره چیزهای مهمی بگوید


 
۶) غذا؛ راهی برای برقراری ارتباط
برخی از ما در به‌کاربردن کلمات مهارت کافی نداریم. می‌خواهیم منظور خودمان را منتقل کنیم؛ امّا موفّق نمی‌شویم؛ مثلاً دوست داریم از کسی قدردانی و تشکر کنیم یا بخش‌های پیچیده‌ای از خودمان را برای کسی ابراز کنیم. می‌خواهیم آن‌ها از تخیّلات، مهارت‌ها یا علاقۀ ما به شفافیت و رک‌گویی آگاه باشند. 

 
اما آنچه را به‌سختی می‌توان با کلمات ادا کرد، می‌شود از طریق غذا منتقل کرد. پنۀ مرغ با ریحان تازه می‌تواند به‌اندازۀ نوشته‌ای عاشقانه و طولانی، گویای علاقۀ ما به شخصی باشد. قارچ کبابی می‌تواند به‌معنای نوعی خوشامدگویی صمیمانه باشد. مرغ سوخاری می‌تواند به‌معنای هماهنگی بیشتر بین اعضای خانواده باشد. شربت انبه به‌همراه تکه‌های مربع شکلِ شکلات سیاه، شکلی از آرمان‌شهر را مجسّم می‌کند. غذا نیز مثل موسیقی بی‌پرده و بی‌واسطه است و می‌تواند چیزهای مهم بگوید؛ بدون اینکه لازم باشد از زبان ملال‌آور روزمره استفاده کند. 

 

این مطلب با همکاری ترجمان در صفحۀ «اندیشه» شمارۀ ۵۵۳ مجلۀ همشهری جوان، منتشر شده است.‬

مقالات مرتبط : 
*
*
*
*
*


پی‌نوشت‌ها:

* این مطلب را آلن دوباتن نوشته است و در تاریخ ۲۲ فوریه ۲۰۱۶ با عنوان Food as Therapy در وب‌سایت لوس‌آنجلس ریویو آو بوکز منتشر شده است. وب‌سایت ترجمان در تاریخ ۱ خرداد ۱۳۹۵ این مطلب را با عنوان «هر غذایی فلسفۀ خودش را دارد» و با ترجمۀ امیر قاجارگر منتشر کرده است.
* آلن دوباتن (Alain de Botton) در شهر زوریخ سوئیس به دنیا آمد و درحال‌حاضر در لندن زندگی می‌کند. او نویسندۀ کتاب‌هایی دربارۀ فلسفۀ زندگی روزانه است. از او آثاری دربارۀ عشق، مسافرت، معماری و ادبیات منتشر شده است که در سی کشور جهان جزءِ آثار بسیار پرفروش‌ بوده‌اند.
[۱] مثل آنچه روی برچسب مواد غذایی درج می‌شود.

منبع :

ترجمان علوم انسانی



نظرات
نظر خود را ثبت کنید

کاربر گرامی؛ سلامٌ علیکم

 

لطفا پیش از ثبت نظر خود توجه داشته باشید:


تجویز دارو و پیچیدن نسخه برای بیماری و مشکلات شخصی و موردی، نیاز به شرح حال کامل و معاینه بالینی دارد که طبیعتاً از طریق ارتباط مجازی، قابل حصول نیست.

 

 

لذا خواهشمندیم از تقاضای نسخه و دارو برای بیماری های موردی، اجـتناب فرمایید.

 

سایر نکات:


❶از اعلام نشانی و تلفن درمانگاه معذوریم. درصورت تمایل از طریق پایگاه «طبیب شهر»، پزشک مورد نظر خود را جستجو کنید.

ابتدا مقالات مربوطه را مطالعه کنید و پس از اطمینان از نبود اطّلاعات مورد نظرتان، نسبت به طرح سؤال اقدام کنید. از پاسخگویی به سؤالاتی که در متن مقاله پاسخ داده شده اند معذوریم.

❸از طرح سؤال هایی که نیاز به پاسخ های خصوصی و ارسال به پست الکترونیک دارد خودداری فرمایید.

❹پاسخگویی به سؤالاتِ کلّی و نیازمند پاسخ های مفصّل در توان پایگاه نیست.

❺نشانی پست الکترونیک شما در نزد پایگاه طبّ شیعه محفوظ است.

❻هرنظر را تنها یک بار ارسال کنید و از تکرار ارسال نظرات خودداری کنید.

❼حتّی المقدور از ارسال نظرات به صورت «فینگیلیش» خودداری کنید.

❽پاسخ هاي ارائه شده، كلّي و عمومي هستند و پاسخ دقيق و تخصّصي، تنها با ويزيت بيمار امكانپذير است

 

 

با سپاس و امتنان        

دکتر وحید علیان نژادی

نام :  
ایمیل :
* نظر شما
 

سایر مقالات این موضوع

کودکی بهترین دوران برای یادگیری زبان خارجی نیست!! (مقاله انتخابی)[158بازدید]
لطفاً کمی غیربهداشتی باشید!! (مقاله انتخابی)[190بازدید]
برای بچه‌ها به جای تبلت بیلچه بخرید (مقاله انتخابی)[490بازدید]
چرا برخی از زنان ایرانی پلنگ شده‌‎اند؟ (مقاله انتخابی)[666بازدید]
بیوتروریسم؛ یک جنگ نابرابر (مقاله انتخابی)[482بازدید]
وقتی آنلاین هستیم خودمان باشیم (مقاله انتخابی)[1417بازدید]
جامعۀ مصرف گرا (مقاله انتخابی)[1436بازدید]
چرا آدم‌های خوب در شبکه‎های اجتماعی تحمل‎ناپذیر می‌شوند؟ (مقاله انتخابی)[1195بازدید]
​تکنولوژی تراریخته؛ راهی برای افزایش محصول یا بیماری؟ (مقاله انتخابی)[1187بازدید]
ابر سربازان آینده؛ آخرین نسل از سلاح‌های زیستی (مقاله انتخابی)[1237بازدید]
زندگیِ آزمون‌زده (مقاله انتخابی)[1271بازدید]
پشت پرده اپل (مقاله انتخابی)[1348بازدید]
آیا پس از «پروژه تنظیم خانواده» نوبت به «پروژه سلامت معنوی» رسیده؟! (مقاله انتخابی)[1191بازدید]
هشدار: من از واژۀ «چاق» استفاده می‌کنم (مقاله انتخابی)[990بازدید]
من هم از این کلمۀ برند خیلی بدم می‌آید (مقاله انتخابی)[937بازدید]
پدیدارشناسی اینستاگرام (مقاله انتخابی)[1027بازدید]
هر غذایی فلسفۀ خودش را دارد (مقاله انتخابی)[946بازدید]
مقاومت آنتی بیوتیکی: باکتریهای مرگبار بر می گردند (مقاله انتخابی)[1074بازدید]
دنیای دیوانۀ صنعتِ آب‌ (مقاله انتخابی)[1377بازدید]
دروغی به‌نام «حریم خصوصی» و «جریان آزاد اطلاعات» (مقاله انتخابی)[1450بازدید]

نمایش تمامی عناوین این موضوع

آخرین مقالات

من هم از این کلمۀ برند خیلی بدم می‌آید (مقاله انتخابی)
انتهای راه محصولات تراریخته، ناباروری است؟(مقاله انتخابی)
اعتیادی کراک‌گونه به بوتاکس (مقاله انتخابی)
قبل از انتشار عکس فرزندتان در فیسبوک، به آینده‌اش فکر کنید (مقاله انتخابی)
جایگاه ضوابط شرعی مرتبط با آموزش، پژوهش و درمان در طب سنتی ایران (مقاله انتخابی)
بالاخره روزی دماغ طبیعی هم «زیبا» خواهد شد (مقاله انتخابی)
کاربران موبایل دقت کنید!
خطری که در آب لوله‌کشی پنهان شده است (مقاله انتخابی)
میکروتراشه‌های ضد بارداری؛ جدیدترین روش کنترل جمعیت (مقاله انتخابی)
گرداب تربیت بچه (مقاله انتخابی)
مقاومت آنتی بیوتیکی: باکتریهای مرگبار بر می گردند (مقاله انتخابی)
الفبای نفوذ! (مقاله انتخابی)
معماری و خانه‌سازی قرآنی در عصر حکومت امام مهدی (عجّل الله فرجه) (مقاله انتخابی)
آداب زناشویی و انعقاد نطفه(مقاله انتخابی)
استعمار نوین در سایه آموزش زبان انگلیسی (مقاله انتخابی)
آیا پس از «پروژه تنظیم خانواده» نوبت به «پروژه سلامت معنوی» رسیده؟! (مقاله انتخابی)
شفا از منظر قرآن کریم (مقاله انتخابی)
​تکنولوژی تراریخته؛ راهی برای افزایش محصول یا بیماری؟ (مقاله انتخابی)
نظام‌های پاداش در تربیت کودک؛ به بچه‌هایتان استیکر ندهید (مقاله انتخابی)
بازی با احتمالات؛ بازی با سلامت مردم-محصولات تراریخته؛ نابودگر نسل‌های آینده (مقاله انتخابی)
مَـــرهَـــم؛ توصیه‌هایی از طبّ سنّتی ایران به راهیان سفر اربعین(ویراست دوّم)
خشکسالی با طعم نوشابه؛ کارخانه‌های کوکاکولا چگونه منابع آب جهان را می‌بلعند؟ +عکس و آمار (مقاله انتخابی)
چرا آدم‌های خوب در شبکه‎های اجتماعی تحمل‎ناپذیر می‌شوند؟ (مقاله انتخابی)
دستورات حفظ سلامتی و تغذیه برای بیماران مبتلا به سرطان
مَـــرهَـــم؛ توصیه‌هایی از طبّ سنّتی ایران به راهیان سفر اربعین (ویراست سوّم)
مبارزه با حجاب، انحراف است (مقاله انتخابی)