بسم الله الرّحمن الرّحيم
و صلّى اللّه على محمّد و آله الطّاهرين و لعنة الله على اعدائهم اجمعين
کاربر عزیز، از شما تقاضا داریم استفاده از این متن (مطالعه، ارسال و ...) را با تلاوت یک صلوات، (هدیه به ساحت قدسی مادر گرامی حضرت صاحب الامر (روحی فداه) و به نیت تعجیل در فرج ایشان) همراه کنید. خدایتان جزای خیر دهاد.
هشداری سخت و سنگین برای ایرانیان ...
طرح جوانی جمعیت در ژاپن!
۱. سال ۱۹۸۹ معروفه به سال «شوکِ ۱.۵۷» که اشاره داره به نرخ باروری در اون سال که به شکل نگرانکنندهای پایین بود. از یک طرف انفجار جمعیت بعد از جنگجهانی دوم بود و حالا جمعیت به سرعت داشت پیر میشد. از طرف دیگه هم فرزندآوری بسیار پایین بود.
۲. تا اینکه سال ۱۹۹۴ دولت ژاپن برای تشویق به فرزندآوری طرحی به نام «برنامه فرشته» ارائه کرد. طرح فرشته شامل پرداخت ماهانه ۲۸٠ دلار برای هر نوزاد، تاسیس مراکز بیشتر برای نگهداری از نوزادان و خردسالان و همچنین کارهای فرهنگی برای تشویق پدران به ایفای نقش برابر در بزرگ کردن کودک بود.
۳. نتیجه غافلگیرکننده و ناامیدکننده بود! نرخ باروری نه تنها بیشتر نشد بلکه کمتر هم شد! نرخ باروری در سال ۲٠٠۵ به ۱.۲۶ کاهش پیدا کرد. البته عدهای از حامیان طرح معتقدند اگر این برنامه فرشته نبود، نرخ باروری از این هم کمتر میشد.
نشستند فکر کردند که پس چرا طرح شکست خورد و چه کنیم؟
۴. متوجه شدند ۲ مشکل اصلی وجود داره!
اول اینکه دلیل فرزند نیاوردن، وضع اقتصادی مردم نیست! یعنی اصلا اغلبِ مردم مشکل اقتصادی ندارند و این پول براشون اهمیتی نداره! پس محرک اقتصادی اونم در این رقم بی تاثیره!
مشکل دوم خیلی جدیتر بود. کارفرماها از استخدام زنان متاهل امتناع میکردند.
۵. از طرفی پدیده «ماتاهارا» به شدت رو به افزایش بود. این پدیده به معنای آزار و اذیت زنان باردار و مادران از سوی کارفرماست که متاسفانه معمولا یا به استعفا ختم میشه یا به سقط جنین. طرفی هم مرخصی بعد از زایمان و همچنین تضمین به کارگیری مجدد مادران وجود نداشت.
پس یک طرح جدید دادن!
۶. این طرح به اتفاق آرا در سال ۲٠٠۹ در مجلس تصویب شد.
نکته اصلی این طرح این بود: ما باید موانعی که باعث میشه زوجها به ویژه زنان رو بین دوراهیِ انتخاب میان بچهدار شدن/ازدواج یا کار کردن قرار بگیرن، از بین ببریم.
۷.نظرسنجیها نشون میداد اغلب شهروندان دوست داشتند ازدواج کنند و فرزند داشته باشند. پس چه اتفاقی میفتاد؟
این بار متوجه شدن مشکل اصلی زوجها نیستن و چاره کار، فشار آوردن بر آنها نیست. رفتند سراغ کارفرماها. اونها رو موظف به پرداخت بخشی از حقوق در زمان مرخصی زایمان زنان کردند.
۸. برای پدران هم مرخصی در نظر گرفته شد و کارفرماها موظف شدند با اون موافقت کنند. مشکل اعتیاد به کار مشکلی جدی در ژاپنه پس باید تلاش بشه آمار کارکنانی که بیش از ۶۰ ساعت در هفته کار میکنند، کم بشه.
اما راستش تاثیر این طرح هم علیرغم امیدواریها و تحقیقات گسترده کم بود. چرا؟
۹. چون دیگه خیلی دیر شده بود.
دولت ژاپن وقتی متوجه شد که راه درست برای تشویق به فرزندآوری چیه که دیگه آمار مجردان قطعی به شدت بالا رفته بود. متاهلها هم دیگه سنشون از بچهداری گذشته بود.
جامعه به سرعت داره پیر میشه پس چه کنیم؟
هیچی! دیگه دیر شده! بریم سراغ رباتها و کارگران مهاجر
۱۰. به امید روزی که درباره ایران دیر نشه. کشوری که به سرعت داره سالخورده میشه.
۱۱. تا وقتی صورت مسئله به درستی فهم نشه و اصلا ندونیم مشکل چیه و کجاست، راهحلهامونم بی فایده و محکوم به شکست میشه!