سلام وقت بخیر برای مشکل قلب تاثیر داره چگونه استفاده بشه بهتره یا تنگی نفس
رضالاسمی

سلام آیا زالو انداختن نظم پریود را به هم میریزه؟ آیا باعث قطع شدن پریود میشه؟ آخه بعد از زالو انداختن پریود نشدم و همش گر میگیرم.
زینب

سلام و وقت بخیر ببخشید دختر ۱۱ ماهه دارم که دچار چسبندگی لابیا شده و راه واژن بسته شده لطفا راهنمایی کنید چکار کنم؟ تشکر
یا زهرا

سلام در یک پیج طب خوندم که نخود رو نباید خیساند چون همون باد روده ها رو پاکسازی میکنه...آیا این صحت دارد؟
ط

باسلام و خداقوت ببخشید میشه آب جوشیده ولرم رو به داغی باشه و همراه عسل مصرف کنیم؟بجای آب بادمای معمولی ؟چون من آب گرم رو خیلی راحتتر و سریعتر میتونم مصرف کنم باتشکر
زهرا

میشه در دوره رژیم، پیازدرمانی هم انجام بدم؟
ط

سلام علیکم پاسخ سوال اینجانب ناقص درج شده(یبوست دختر دوساله ارسالی ۳۰ شهریور و پاسخ ۳۱ شهریور) ممنون میشم تکمیل کنید
مهدی

بسمه تعالی سلام دختر دو سال و سه ماهه ام دچار یبوست شده به اینصورت که مواد دفعی به صورت گرد و تکه ای هست و رنگ تکه ها هم با هم فرق دارد(دو رنگ در طیف قهوه ای پررنگ و کمرنگ) ازمایش مدفوع و کشت آن نرمال بود حدود دو هفته بعد از بستری در بیمارستان تا الان که دو ماه میگذره اینطوری شده در ببمارستان فقط انتی بیوتیک و دو مرتبه البومین تزریق شد لطفا راهنمایی بفرمایید ممنون
مهدی

سلام.اقای دکتر بدنم پر از کهیر شده،به من گفتند که باید حجامت انجام بدم،چطور میتونم برای حجامت پیش شما انجام بدم.ممنونم
حسینی

ای لعنت خدا بر این اگلیس خبیث نجس که ای کاش خدا به من قدرتی می داد تا آنها را با همان روش های خودشان نابود کنم به خدا که خواندن این جنایات در این کتاب با ارزش خون به دل هر انسان آزاده ای می کند. ای کاش به جای کتاب های تاریخی که در مدارس می خوانیم این تاریخ را برایمان تدریس می کردند.
علی جاودان
سبک زندگی اسلامی - ایرانی
آزادی در کودکان زیر 7 سال
تعداد: 1 میانگین: 5
[تعداد بازدید : 198]

[نسخه چاپی]

بسم الله الرّحمن الرّحيم

و صلّى اللّه على محمّد و آله الطّاهرين و لعنة الله على اعدائهم اجمعين


آیا بچه‌های زیر ۷ سال باید همیشه و همه جا آزاد باشند؟🤔


درس گفتاری تربیتی از محسن عبّاسی ولدی

 

چرا بچه‌ها به آزادی نیاز دارن؟ آزادی بچه‌ها مطلق هست یا حد و حدودی هم داره؟🤔

همون طور که بچه‌ها نیاز به غذا خوردن رو احساس می‌کنن و برا درکش نیاز به آموزش ندارن، آزادی رو هم دوست دارن و نسبت بهش احساس نیاز می‌کنن.🙃

اونا با هرکسی که بهشون آزادی بده دوست می‌شن و از هرکس و هر چیزی که آزادی رو ازشون بگیره فراری هستند.

 

آثار آزاد گذاشتن کودکان چیست؟

 

پذیرفتن فرهنگ آزادی برا بچه ها، نیازمند دو عنصر اساسی هست:

 

الف- داشتن اعتقاد ویژه به جایگاه آزادی برای تربیت فرزند

ب- داشتن حوصله ی کافی برا تحمل آزادی و حتی لذت بردن از آزادی بچه ها


توجه به آثار آزادی بچه ها می تونه جایگاه آزادی رو توی تربیت به ما نشون بده، که ما به چند اثر مهم آزادی اشاره می کنیم:

 

1- ایجاد رابطه ی عاطفی بین کودک و والدین

 

رابطه ی عاطفی بین پدر و مادر با بچه ها یکی از پایه های اصلی تربیت هست. آزادی یکی از راه های ابراز محبت به بچه ها هست که رشته ی این رابطه ی عاطفی رو محکم میکنه.

 

2- تخلیه انرژی و رسیدن به آرامش

 

بچه ها به طور طبیعی، دنیایی از انرژیهای نهفته هستن. این انرژی برا شاداب موندن بچه ها، مثل غذایی هست که به وسیله ی خون به سلول ها ی بدن میرسه. بچه ها با تخلیه ی این انرژی ها به دو نوع آرامش میرسن: ۱- آرامش مقطعی ۲- آرامش دائم

 

 محدودیت های آزادی در کودکان



قطعاً بچه‌ها رو نباید همیشه و همه جا آزاد گذاشت. آزادی بچه‌ها دو خطّ قرمز داره: کار خطرناک و کاری که برای کودک زشت هست.

1- کار خطرناک

کاری که به جسم یا روح کودک آسیب می‌زنه مثل بازی با چاقو یا اشیاء داغ که برا جسم کودک خطرناکه و یا دیدن فیلم و کارتونای خشن که برا روح کوک آسیب زاست.

2- کار زشت

کار زشت یعنی کاری که برا بچه زشت باشه، مثل بازی کردن با آلت تناسلی یا گفتن حرف رکیک و یا گاز گرفتن دیگران که از جمله کارای زشت هستن.

هیچ‌کس نباید به بهانه آزادی، اجازه بده کوک کار زشت انجام بده. بچه‌ها وقتی تو کودکی به کار زشت عادت می‌کنن، گاهی تا سن نوجوونی یا جوونی هم عادتشون رو ترک نمی‌کنن.🤦


البته محدود کردن آزادی هم باید با هنرمندی باشه تا اثر منفی روی کودک نذاره.

 

کارهای خطرناک

 
مشکل کارای خطرناک بیشتر تو سن پایینه که بچه‌ها تجربۀ کافی برا شناخت محیط اطرافشون ندارن و تعریف دقیقی هم از «خطر» تو ذهنشون نیست؛ معنی خیلی از واژه‌ها براشون نامفهومه، از داغ بودن اتو، تیز بودن چاقو و ... ، فهم درستی ندارن. امّا وقتی که ظرف ذهنشون از تجربه‌های مختلف، پُر شد و معنی واژه‌ها رو فهمیدن، اوّلاً خودشون سراغ کار خطرناک نمی‌رن، ثانیاً اگه هم خواستن به سمت کار خطرناک برن، با هشدار معمولی می‌شه از این کار دورشون کرد.


کاهش زمینه کارهای خطرناک



رعایت بعضی از نکات، می‌تونه زمینۀ رفتن به سمت کار خطرناک رو کم کنه:

1- عدم زمینه‌سازی

یکی از مسائل جدّی تو کنترل کارای خطرناک، اینه که ما زمینه‌ساز گرایش کودک به کار خطرناک نباشیم. یکی از نمونه‌های معمولی این زمینه‌سازی قابل دسترس بودن وسایل خطرناکه.🙃

2- عدم آموزش غیر مستقیم کار خطرناک

بعضی از کارای ما، آموزش کارِ خطرناک به بچه‌هاست. مثلاً وقتی مامان یا بابا با سنجاق یا یک شیء نوک‌تیز، گوش خودشون رو پاک می‌کنن، با رفتارشون آموزش خطر می‌دن.

یا مثلاً وقتی مقابل چشمای بچه‌ها می‌خواهید ظرفی رو از رو اجاق گاز بردارین، حتّی اگه خیلی هم داغ نیست، با دستگیره بردارید تا بچه ها بفهمن که ظرفی که از روی اجاق گاز برداشته می‌شه، با ظرفای دیگه متفاوته.🙂


3- آزادی در کارهای غیرخطرناک


یکی از اصلی‌ترین سیاسَتهای کم کردن زمینۀ کار خطرناک برا بچه‌ها آزاد گذاشتن‌شون تو کارایی هست که خطری براشون نداره. اگه سفرۀ آزادی بچه‌ها رو پُر از غذاهای مختلف کنیم، گرایش‌شون به کار خطرناک کمتر می‌شه. در این صورته که اگه کودک رو از کار خطرناک، منع کنیم، اثر بدی روش نمی زاره.🙂

4- بی‌خطر کردن بازی خطرناک

بعضی از کارا، به خودی خود، کار خطرناکیه، مثل بازی با برق ولی خطر بعضی از کارا به خاطر شرایط خاصّ اوناست. مثلاً وقتی بچه‌ای با یه بشقاب بلور یا چینی تو آشپزخونه‌ای که کفِ سرامیک داره، بازی می‌کنه، کار خطرناکیه، مخصوصاً اگه تو سنین پایین باشه که احتمال افتادن بشقاب و شکستنش زیاده. تو این شرایط، به جای این که بشقاب رو ازش بگیریم، بهتره با استفاده از قانون «مشارکت و هدایت»، اونو به جایی ببریم که خطر شکستن بشقاب وجود نداشته باشه.

5- نظارت

بچّه‌ها از این که پدر و مادرشون، تماشاگر کارای اونا باشن، لذّت می‌برن. البته در صورتی که این تماشا، حسّ محدودیت رو بهشون منتقل نکنه.


تو بعضی از کارای خطرناک، اگه پدر یا مادر، نظارت داشته باشن، خطر به کلّی از بین می‌ره یا احتمال وقوعش به شدّت کم می‌شه. مثلاً بازی با چاقو خطرناکه ولی اگه کودک اصرار داره که خودش میوه رو پوست بکَنه، بهش چاقویی که خیلی هم تیز نیست بدید. بعد هم کنارش بشینین و راه‌نماییش کنین.🤗


 

دور کردن کودک از کار خطرناک


 برای دور کردن بچه‌ها از کار خطرناک، باید مراحلی رو به ترتیب طی کنیم. ولی باید به یه نکتۀ اساسی هم توجّه کنیم، اینکه انجام این مراحل، نیاز به حوصلۀ کافی داره. همون سرمایه‌ای که توی کلّ مسیر تربیت، به شدّت بهش نیاز داریم.



1- قانون تبدیل



وقتی بچه‌ها رو در حال انجام دادن کار خطرناک می‌بینیم، دو حالت ممکنه وجود داشته باشه: یا فرصت اجرای یه سیاست برا دور کردن کودک از خطر وجود داره🙂 یا این که چنین فرصتی وجود نداره.

اگه فرصتی نیست، ما فقط باید به دور کردنش از خطر فکر کنیم. مثلاً کودک نزدیک یه اتوی داغ رفته و می‌خواد دستش رو بهش بچسبونه. این جا اگه دور کردن کودک، به قیمت گریه کردن و ناراحتیش هم تموم بشه، باید این کار رو انجام داد، ولی گاهی فرصت کافی برا این کار هست. این جا، «قانون تبدیل» می‌گه برا دور کردن کودک از کار خطرناک، کودک رو متوجّه کار دیگه‌ای بکنید. برا این که قانون تبدیل خوب اجرا بشه، باید جذّابیت کار دوم برا بچه، مساوی با کار اوّل و یا حتّی بیشتر از اون باشه.

اصلی‌ترین کار برا اجرای موفّقِ قانون تبدیل، پیدا کردن کاریه که تو جذّابیت، رقیب کارِ خطرناک باشه. بچّه‌ها هم مثل بزرگ‌ترا، ذائقه‌های مختلفی دارن. شما اگه با فرزندتون ارتباط خوبی داشته باشین، حتماً کارایی رو که براش جذّابیت داره، می‌تونین بشناسین.

تا جایی که ممکنه، کودک رو شرطی نکنین. نباید بهش بگین: «این کار رو رها کن تا به تو سواری بدم». اجرای قانون تبدیل تا جایی که ممکنه، باید همراه با تغافل باشه. یعنی وقتی کوک رو به کار دیگه‌ای دعوت می‌کنین، طوری رفتار کنین که انگار اصلاً نمی‌بینین در حال انجام دادن چه کاری هست.

گاهی ممکنه که شما مجبور بشید با بچّه وارد معامله بشین تا کار خطرناک رو رها کنه. تو این موارد، معامله کردن به تندی و خشونت، ترجیح داره.


2- پرهیز دادن با عطوفت



اگه "قانون تبدیل"، به تنهایی کودک رو از کار خطرناک غافل نکرد، باید کودک رو به صورت زبانی از کار خطرناک دور کنیم، امّا نباید با خشونت و تندی این کار رو انجام بدیم. اگه با نرمی و همراه با اجرای قانون تبدیل باشه، معمولاً کودک رو از کار خطرناک، منصرف می‌کنه.


3- جدّیت


ممکنه، "قانون تبدیل" و "پرهیز با عطوفت" ، کودک رو از کار خطرناک، منصرف نکنه. تو این جا باید جدّیت به خرج داد. البته جدیت با تندی تفاوت داره. تو جدّیت، دیگه اون حالت لطیف و مهربون، وجود نداره؛ امّا از خشونت هم خبری نیست.🙃



4- خشونت و تندی



اگه هیچ کدوم از این مراحل، جواب نداد، باید تندی به خرج بدیم. ما به این راحتی مجوّز تندی کردن به کودک رو صادر نمی‌کنیم، اگه این جا بحث از تندی می‌کنیم، به خاطر خطریه که کودک رو تهدید می‌کنه.



5- عطوفت پس از تندی



همین که کودک از کار خطرناک دور شد، باید باهاش با مهربونی و عطوفت برخورد کنیم تا خشونت روی بچه اثر منفی نگذاره. تو این موارد، مهربونی بعد از تندی، به کودک می‌فهمونه شما دوستش دارید و تندی شما برا دور کردنش از خطر بوده.

 


هنر مقابله با کار زشت



خیلی از کارایی که برا ما بزرگ‌ترا زشته، نه تنها برا بچه‌ها زشت نیست، بلکه نیازشون هست و انجام دادنش توسّط کودک، زیباست. مثلاً بازی با غذا برا ما بزرگ‌ترا زشته، ولی این کار یکی از نیازای بچه هاست و واقعاً زیبایی خاصّی هم داره؛ امّا کارایی مثل بازیای جنسی، حرف زشت زدن، گاز گرفتن، کتک‌کاری‌، دست تو کیف یا جیب دیگران بُردن، دروغ گفتن و... برای کودک هم زشته و باید با اونها مقابله کرد.



برای مقابله با کار زشت باید مراحلی رو طی کرد:



1- پیدا کردن ریشۀ کار زشت



بچه‌ها، مخصوصاً تو سنین پایین (مثل دو یا سه سال)، زشتی بعضی از کارا رو نمی‌فهمن. اگه این کارا رو انجام می‌دن، بیشتر مواقع ریشه تو گزاره‌های تصویری داره.

بچه ها، از رفتارایی که از اطرافیانشون می‌بینن یا کلماتی که از اونها می‌شنون، فقط تقلید می‌کنن. زشتی و زیبایی خیلی از این رفتارا براشون قابل فهم نیست.



وقتی کسی موقع عصبانیت، از یک کلمۀ زشت استفاده می‌کنه و کودک هم اون رو می‌شنوه، می‌فهمه که موقع عصبانیت، باید از این کلمه برای ابراز خشم، استفاده کرد.



 تماشای خیلی از سریال‌هایی که برا بزرگ‌ترا ساخته می‌شه، برا کوچک‌ترا بدآموزی داره، به نظر اونا تلویزیون معصوم هست. پس هر حرفی رو که تو تلویزیون می‌شنون، می‌گن.



دعوای بین پدر و مادر جلوی نگاه بچه ها بدآموزیای زیادی داره، بویژه حرفایی که تو این تنش‌ها به گوش بچه‌ها می‌خوره و بی‌حرمتی هایی که با چشمش می‌بینه.🤷



وقتی پدر یا مادر، بی‌اجازه دست تو جیب یا کیف هم می‌کنن، کودک می‌فهمه که می‌شه بدون اجازه، دست تو جیب یا کیف بقیه کرد.🤦



وقتی مادر، موقع شستن پسربچه‌ش وسواس به خرج می‌ده و آلتش رو زیاد می‌شوره، کودک از این کار، لذّت می‌بره و وقتی از پوشک گرفته شد، خودش اون تجربه رو ادامه می‌ده.



پس مرحلۀ اوّل برا مقابله با کار زشت، از بین بردن ریشۀ اونه.

 


2- تغافل

 

تو اوّلین بارهایی که کودک، کار زشتی انجام می‌ده، باید تغافل کنید. تغافل، یعنی خودتون رو به نفهمیدن بزنید. گاهی تأکید روی زشت بودن یک کار، کودک رو با کار زشت، آشنا می‌کنه. مثلاً وقتی کودک با آلتش بازی می‌کنه، نباید از همون اوّل، کودک رو دعوا کرد. این کار، کودک رو حسّاس می‌کنه.

 

3- انصراف ذهنی

 

ذهن کودک رو از کار زشت، منصرف کنین. مثلاً به یه بازی مشغولش کنین یا باهاش حرف بزنین. این کار باعث می‌شه که کودک از فضای کار زشت بیرون بیاد و بهش عادت نکنه.🙃

 

4- ترسیم زشتی کار در فضای قصّه

 

بعضی از عادتای زشت رو میشه تو قالب قصّه براش، ترسیم کنید. تجربۀ زشتیِ کار تو فضای مجازی قصّه، درکِ خوب یا بد بودن کارا رو خیلی خوب و کاربردی به کودک منتقل می کنه.🤓 

 

5- استفاده از شخصیت محوری



یکی از اصلی‌ترین هنرای والدین، تعریف یک شخصیتِ محوری تو زندگی کودکه. شخصیتِ محوری، کَسیه که کودک، زشتی و خوبی رو با کارا و حرفای اون می‌سنجه. از نظر کودک، کاری که شخصیتِ محوری رو خوش‌حال می‌کنه، زیبا و کاری که ناراحتش می‌کنه، زشت هست.



خیلی از کارای زشت، با طی مراحل ذکر شده از بین می‌ره. البته فراموش نکنید که اگه این کارا تبدیل به عادت شده باشن، باید زمان قابل توجّهی رو برا ترکشون در نظر بگیرید.



اگه با گذشت زمان و اجرای این مراحل، باز هم کودک، کار زشت رو انجام ‌داد، باید مراحل «پرهیز با عطوفت»، «جدّیت» و «تندی» که تو راه‌های مقابله با کار خطرناک گفتیم، اجرا بشه، علاوه بر اونا می‌تونید از عنصر «قهر» هم استفاده کنید.

 

قواعد قهر صحیح

 
امّا چهار نکته رو در بارۀ قهر، به یاد داشته باشید:



1- قهر نباید اوّلین برخورد شما باشه.



2- در صورتی قهر جواب می‌ده که رابطۀ محبّت‌آمیز بین والدین و کودک، عمیق و شدید باشه.🤗



3- قهر نباید طولانی باشه.🙃



4- بعد از تمام شدن مدّت قهر، حتماً باهاش با مهربونی و عطوفت برخورد کنین و بهش بفهمونین که چون دوستش دارین و نمی‌خواین که بچّۀ بدی باشه، باهاش این طور برخورد کردین.


ما که تا حالا به بچه‌هامون آزادی ندادیم، چکار کنیم؟



خیلی از پدر و مادرا، وقتی با بحث آزادی مواجه می‌شن و مطالبی رو دربارش می‌خونن، این سوال تو ذهنشون ایجاد می‌شه:



 پس ما چکار باید بکنیم؟ یعنی آثار منفی آزادی ندادن تو بچه‌های ما پیدا می‌شه؟ آیا راهی برا جبران این آثار منفی وجود نداره؟



برا جواب دادن به این سؤالا، به چند تا نکته باید توجّه کرد:



1- آزادی دادن از همین حالا



اگه بچه ی شما هنوز هفت سالش تموم نشده، خیلی زود، حقّ آزادی رو بهش برگردونین. ممکنه بچه‌ی شما به خاطر ممنوعیتایی که براش گذاشته بودین، به محدودیت عادت کرده باشه و به خاطر همین هم از شما درخواست آزادی نداشته باشه. در این صورت، خودِ شما زمینۀ آزادی رو براش فراهم کنین.



2- مدارا با آثار منفی



شاید بچه ی شما به خاطر وجود محدویت، گرفتار آثار منفی اون شده باشه. آثاری مثل لجاجت، مخفی‌کاری، ترس و ... .



در این صورت، اگه کودک تو سن زیر هفت سال هست و شما هم حقّ آزادی رو بهش برگردوندین، آروم آروم، آثار منفی محدودیت از بین می‌ره. تو این مدّت هم مراقب باشین به بهانۀ آثار منفی، بین خودتون و بچه‌تون، تنش ایجاد نکنین.



ممکنه فرزند شما از هفت سالگی عبور کرده باشه ولی فاصلۀ زیادی با اون نگرفته باشه. در این صورت، اگه تو رفتاراش گرایش به آزادی بود، مانعِش نشین.



اگه هم کودکتون از هفت سالگی عبور کرده و به مرز نوجوونی رسیده، باز هم باید باهاش مدارا کنین، ولی مدارا تو این سنین، باید همراهِ عمل کردن به نکتۀ 4 (که در ادامه می آید) باشه.🙂

 

3- توجّه بیشتر به محبّت

کسایی که به بچه‌شون آزادی ندادن، باید علاوه بر توجّه به نکتۀ 1 و 2، تو رفتار با بچه‌هاشون به شیوه‌های ابراز محبّت، توجّه بیشتری داشته باشن و فرزندشون رو از این جهت، سیراب کنن.

4- بزرگداشت شخصیت

شاید فرزند شما از مرز کودکی عبور کرده و حتّی به نوجوونی رسیده باشه. یکی از اصلی‌ترین مسائل دورۀ نوجوونی، احساس نیاز به احترام هست. نوجوون دوست داره که دیگران اونو بزرگ ببینن و یه انسان بزرگ، به حسابش بیارن، توقّع داره رفتارای دیگران باهاش، محترمانه باشه.

احترام باید تو صدا زدن، نوع درخواستایی که ازش می‌شه، شیوۀ برخورد با اشتباهاش، تو تصمیم‌گیریایی که بهش مربوط می‌شه و ... ، خودشو نشون بده.🙃

نوجوونایی که دورۀ کودکیشون رو با آزادی طی نکردن و به آثار منفی اون مبتلا شدن، بیشتر از دیگران تو معرض بی‌احترامی و خُرد شدن شخصیت هستن.

رابطۀ اینها با پدر و مادرشون، به خاطر وجود آثار منفی محدودیت، همیشه آمادۀ تنش هست. پدر و مادر، اگه تاب تحمّل رفتارای ناهنجارش رو نداشته باشن، تو این تنش‌ها شخصیت نوجوون رو زیر پا می‌ذارن.🤦

تحقیر نوجوون، وقتی کنار آثار منفیِ باقی مونده از دوران کودکی قرار می‌گیره، دنیایی از خطرای تربیتی رو براش به وجود می‌یاره،

 
امّا احترام به شخصیت، وقتی کنار رفتارای محبّت‌آمیز قرار می‌گیره تا اندازۀ زیادی از آثار منفی محدودیت تو دوران کودکی، کم می‌کنه.🤗

 

آیا آزادی بچه‌ها بعد از هفت سال اول، بازم ادامه داره؟🤔

 

 بحث آزادی، معمولاً برا سن زیر هفت سال، مطرح می‌شه. برا همین ممکنه سؤالی پیش بیاد که آیا پس از عبور کودک از هفت سالگی، باید آزادی رو به طور کلّی از کودک، سلب کرد؟

در پاسخ به این پرسش، باید به چند نکته توجّه کرد:

1- آزادی در هر سنّی، متناسب با خودش

همون طور که قبل از این هم گفته شد، کودک وقتی تو هفت سال اوّل زندگی آزادی رو به معنای حقیقی خودش تجربه کنه، بعد از هفت سالگی آمادۀ پذیرش امر و نهی پدر و مادرش می‌شه.🙂


امّا اگه پدر و مادر بعد از هفت سالگی تو همۀ امور کودکشون دخالت کنن و به طور کلّی آزادیش رو سلب کنن، به شدّت تو رابطۀ بین پدر و مادر و فرزند، تأثیر منفی می‌گذاره.🤦

انسان تو هر سنی، باید میزانی از آزادی رو داشته باشه. آزادی دادن زیر هفت سال، به معنی زندانی کردن بچه‌ها بعد از هفت سالگی نیست.🙃

چیزی که تو سنین بالا محدود می‌شه، آزادیایی هست که اختصاص به کودکان داره. مثلاً به فرزند بالای هفت سال، نباید اجازه داد که روی دیوار، خط بکشه یا این که کتابش رو پاره کنه، یا با غذاش مثل یه کودک دو ساله، بازی کنه یا این که وسط سالن، آب‌بازی کنه و... .

البته خیلی از این محدودیَتا به صورت طبیعی و از درون خود فرزند، به وجود میاد. یعنی وقتی هفت سال تو این محدوده‌ها آزاد بود، دیگه خودش تمایل به این کارا نخواهد داشت. این، یک نکتۀ کلیدی هست.

 
2- آموزش غیرمستقیم

بچه‌ها تو این سن، نیازمند یادگیری بعضی از امور، مثل نظم، برنامه‌ریزی تو امور درسی، مدیریت تماشای تلویزیون، زمان‌بندی خواب و بیداری، برنامه‌داشتن برا بازی و ... می‌شن. در این موارد، پدر و مادر باید به صورت نامحسوس وارد گود بشن و به شیوه‌های مختلفی به فرزندشون، آموزش بدن.🤓

آموزش تو این سن، به این معنی نیست که همیشه با گزاره‌های دستوری، یعنی با امر و نهی، این کارا رو به بچه‌ها، تحمیل کنیم.🤦

استفاده از گزاره‌های تصویری و گزاره‌های توصیفی، از اصلی‌ترین راه‌های آموزش این مسائل به بچه‌هاست.

 

3- خطر دخالت‌های افراطی

کسایی که تو تک تکِ کارای فرزند بالای هفت‌ سالشون به وسیلۀ امر و نهی، دخالت می‌کنن، دو فرصت بزرگ رو از فرزندشون می‌گیرن:


١. فرصت تجربه

 

 ما باید اجازه بدیم که فرزندمون بعضی از امور رو تجربه کنه تا این تجربه، براش پختگی رو به ارمغان بیاره. 

 
٢. فرصت فهمیدن

 
معمولاً تو گزاره‌های دستوری یا همون امر و نهی، دلیل کارا بیان نمی‌شه. فرزند کم‌تجربه، اگه با گزاره‌های توصیفی، متوجّه دلیل انجام دادن یا عدم انجام کارا نشه، معلوم نیست تا چه زمانی تحت فشار گزاره‌های دستوری، انگیزۀ انجام دادن کارایی رو داشته باشه که شما ازش خواستین.

 

 

چطوری می‌شه بچه‌هایی رو که تو خونه آزادی کامل دارن، توی مهمونی‌ها کنترل کرد؟🤔


یکی دیگه از دلیل‌های پدر و مادرا برا جلوگیری از آزادی بچه‌ها اینه که اگه بچه‌ها آزاد باشن، به آزادی عادت می‌کنن و دیگه نمی‌شه اونا رو بیرون از خونه و تو مهمونی‌ها مدیریت کرد. اختیار خونۀ مردم هم که دست ما نیست.

ما تو خونۀ خودمون می‌تونیم به فرزندمون اجازه بدیم که با آب‌ یا غذاش بازی کنه؛ امّا تو مهمونی باید مراقبش باشیم؛ ولی بچه‌ها که فرق بین خونۀ خودشون و دیگران رو نمی‌دونن.🤷🤷

 ما امیدواریم روزی برسه که فرهنگ آزاد گذاشتن بچه‌ها، به قدری بین خونواده‌ها جا بیفته که کسی از آزاد بودن بچّه‌ها، ناراحت نشه.

خدا کنه روزی برسه که همون‌طوری که به غذای بچه‌ی مهمون توجّه داریم، به آزادی اون هم ــ که غذای روحشه ــ توجّه داشته باشیم و با محدود کردن آزادی، خاطرۀ تلخی رو از مهمونی تو ذهن بچّه‌ها نسازیم.

امّا جواب این دغدغه: اگه ما تو مهمونی رفتن، افراط نکنیم و فرزندمون هم تو خونه آزاد باشه، محدودیتی که تو مهمونیا تجربه می‌کنه، اثر منفی روی اون نمی‌ذاره.

اثر منفی جلوگیری از آزادی، وقتیه که تو زندگی بچه‌ها، محدودیت، اصل باشه و آزادی، یه استثنا؛ امّا وقتی آزادی، اصل و محدودیت، استثنا شد، دیگه آثار منفی جلوگیری از آزادی به وجود نمی‌یاد. 
 
وقتی بچه‌ها تو خونه آزاد باشن و تو مهمونی محدود، آروم آروم می‌فهمن که باید تو خونه و مهمونی، دو رفتار متفاوت از خودشون نشون بدن

این مسئله، هم یه نوع آموزش به بچه‌ها محسوب می‌شه، هم علاقۀ اونا رو به خونه بیشتر می‌کنه که خیلی هم اتفاق مهمیه.

 البته این اصلاً به معنی زندانی کردن بچه‌ها تو مهمونی نیست. توی مهمونیا هم باید با یه کم خلاقیت، تدابیری اندیشید تا بچه‌ها احساس نکنن توی زندان هستن. امّا بوسیله‌ی بعضی از مهارتا می‌تونید بر این دردسرا هم غلبه کنین. بعضی از این مهارتا، عبارتند از:
 

1- مدیریت مهمونی رفتن
 
کسایی که بچه کوچیک دارن، باید تو سه بُعد، مهمونی‌ رفتن رو مدیریت کنن:
 

1- تعداد مهمونی ها

ضرورتی نداره ما هر شب یا بیشتر روزهای هفته به مهمونی بریم. خوبه که تعداد مهمونی‌ها رو با توجّه به شرایط فرزندمون، مدیریت کنیم. بی‌شک، کسایی که بیشترِ شب‌ها به مهمونی میرن، مجبورن بچه‌شون رو به میزان زیادی تحت فشار محدودیت بذارن.

2- مدّت مهمونی‌ها

به نظر می‌رسه تو بیشتر مهمونی‌ها، نیازی به حضور چند ساعته نیست. وقتی شما چند ساعت پشت سرِ هم فرزندتون رو محدود می‌کنین، توانش رو برا پذیرش محدودیت، کم می‌کنید. به همین نسبت هم حوصلۀ شما برا جلوگیری از شیطنت‌های کودک، کم می‌شه.

نتیجۀ کم شدن حوصلۀ شما، برخوردای تند و نتیجۀ پایین اومدن پذیرش کودک، لجاجت می‌شه. میوۀ برخورد تند شما و لجاجت کودک هم کم‌رنگ شدن رابطۀ عاطفی بین شماست که خطرناک بودنش، نیازی به توضیح نداره.




3- انتخاب میزبان
 
بعضی از میزبانا، مشکلی با آزادی بچه‌ها ندارن، امّا بعضی به شدّت با این مسئله، مشکل دارن.

شما اگه فرزندایی تو سنّ آزادی دارین که مدیریتشون بیرون از خونه سخته، نسبت به انتخاب میزبان، باید حسّاس باشین. تا جایی که امکان داره، باید کمتر به خونۀ میزبانایی که با آزادی بچه‌ها مشکل دارن و از اونا استقبال نمی‌کنن، برید یا تو خونشون کمتر بمونید.
 

2- آگاهی‌بخشی
 
چه خوبه که تو جلسات مهمونی، با توضیح بحث آزادی و آثار اون، بستگان و دوستانتون رو نسبت به این موضوع، آگاه کنین. این کار رو تو جمع کسایی که باید باهاشون ارتباط بیشتری داشته باشین، بیشتر انجام بدین.
 

مطمئن باشین که اگه والدین با خطرای محدود کردن بچه‌ها آشنا بشن، خیلی از تعلّقات بیهودۀ خودشون رو کنار می‌ذارن و از آزادی کودکان، استقبال می‌کنن.🙂

 3- تدارک اسباب‌بازی برا مهمونی

قبل از رفتن به مهمونی، فکری به حال سرگرم کردن بچه‌ها کنید. اسباب‌بازیایی رو که می‌شه به مهمونیا بُرد، با خودتون ببرید و اونها رو تو مهمونی با اسباب‌بازی مشغول کنید تا فرصتی برا شیطنتایی که بقیه تحمّلش رو ندارن، پیدا نکنن.🤗

4- همبازی شدن

یکی از مشکلات جلسات مهمونی، اینه که همۀ بزرگ‌ترا مشغول صحبت با هم می‌شن و از کودکان، غافل. اگه می‌خواید شیطنت بچّه‌ها تو مهمونیا مدیریت بشه، یکی از بزرگ‌ترا باید همراهشون بشه و با اونها بازی کنه. این کار رو می‌شه به نوبت انجام بدین تا کسی از جمع بزرگ‌ترا جا نَمونه.

 

 

آیا بچه‌ها باید تو خوردن هم آزاد باشن و هر چیزی رو که دلشون خواست، بخورن؟



خیلی از پدر و مادرا تو مسئلۀ خوردن، از بچه هاشون گِله دارن. معمولاً بچه‌ها به نفع و ضرر خوراکیا توجّه نمی‌کنن. برا بچه‌ها خوش‌مزگی، حرفِ اوّل و آخر رو می‌زنه. از مزۀ هر خوراکی‌ای که خوششون بیاد، دوست دارن اونو بخورن و این‌جاست که این سؤال مهم پیش میاد که آیا بچه‌ها باید توی خوردن هم آزاد باشن؟!

برا جواب دادن به این سؤال، نکاتی رو باید در نظر بگیریم:

1- مدیریت ذائقۀ کودک

یکی از مهم‌ترین مسئولیتای پدر و مادر، مدیریت ذائقۀ بچه‌هاست. قبل از اینکه بچه‌ی ما با خوراکیای مُضر اُنس بگیره، باید ذائقه‌ش رو با خوراکیای طبیعی و سالم، آشنا کنیم؛ خوراکیایی مثل کشمش، گندمک، انجیر، توت، بادام و ... .

اگه ذائقۀ کودک از همون ابتدا به خوراکیای طبیعی عادت کنه، تمایل افراطی به خوراکیای مضر، پیدا نمی‌کنه.

شاید بعضی از والدین با خوندن فهرست خوراکیای مفید، نسبت به هزینۀ اون، اعتراض کنن، ولی توجّه به چند نکته نشون می‌ده که این اعتراض، به‌‌جا نیست:

1- اگه فقط با توجّه به میزان مصرف، هزینۀ خوراکیای مفید و مُضر رو مقایسه کنین، می‌بینین که تفاوت، اون قدر‌ا هم که فکر می‌کنین، نیست. البته چون هزینۀ خوراکیای مُضر، به صورت تدریجی پرداخت می‌شه و خوراکیای مفید، معمولاً به صورت کیلویی خریده میشه، ما تو مقایسه به اشتباه می‌افتیم.

 
مقایسۀ صحیح، اینه که، حساب کنین یک کیلو خوراکی مفید، توچند روز مصرف می‌شه، و تو این مدت، چندتا پفک می خرید؟ 🤓

2- باید بیماریایی رو که این خوراکیای مُضر تولید می‌کنن در نظر بگیرید و هزینه‌های درمانیش رو هم به حساب بیارید. فراموش نکنین که منشأ ۷۵ درصد از بیماریا، تغذیۀ ناسالم هست.

3- شاید بعضیا بگن: بچه های ما صبح و شبشون رو با خوراکیای مُضر طی کردن و آن‌چنان هم مریض نشدن. توی پاسخ به اینها باید گفت:

 
شاید بعضی از این بیماریا خودشون رو تو کوتاه‌مدّت نشون ندن؛ امّا تو دراز مدّت، حتماً با اومدنشون ما رو غافلگیر میکنن.


عقل سالم به ما می‌گه: وقتی هزینه می‌کنی، طوری هزینه کن که فایده داشته باشه. حالا کسی می‌تونه برا سلامت، قیمتی تعیین کنه؟🤔


گفتیم که برا پاسخ به این سؤال باید به چند تا نکته توجه کنیم، در مورد "مدیریت ذائقه کودکان" حرف زدیم و حالا ادامه نکته ها:

2- توجّه به گزاره‌های تصویری

باز هم گذرمون به گزاره‌های تصویری افتاد. چه‌قدر این گزاره‌های تصویری مهمّن و چه اندازه ما از کنار اونا، به راحتی رد می‌شیم! گزاره‌های تصویری که ما برا کودک خلق می‌کنیم، تأثیر زیادی رو شکل دادن به ذائقۀ بچه‌ها یا تغییر ذائقه‌شون داره.🤗

مثلا رفتار ما وقتی پفک و چیپس بهمون تعارف میکنن چطوریه؟ اگه با ذوق بشینیم بخوریم، چه گزاره تصویری تو ذهن بچه‌ها شکل می‌گیره؟🤔

 
3- بسته‌بندی‌ها

یکی از دلایل جذّابیت خوراکیای مُضر، بسته‌بندی اوناست. اگه به این بسته‌بندیا دقّت کرده باشین، دیدید که چه اندازه از نظر رنگ و طرّاحی زیبا هستن.

شما هم می‌تونید با پلاستیکای طرح‌دار و رنگی و حتّی پارچه‌های زیبا و عکس‌دار، بسته‌هایی رو برا خوراکیای مفید، درست کنین. جذّابیت این کار برا کودک، بیشتر از اینه که بخواید این خوراکیا رو تو کاسه بریزید و بهش بدید. البته ظرفای جذّاب هم می‌تونه تمایل کودک رو به خوردن این خوراکیا افزایش بده.

 

4- بازی با خوراکی

بعضی از خوراکیای مفید، قابلیت بازی دارن. شاید هیچ کدوم از خوراکیای مُضرّ، چنین قابلیتی نداشته باشن. مثلاً با پفک یا چیپس نمی‌شه بازیِ چندانی کرد؛ امّا با گردو، بادوم، فندق و... می‌شه بازی کرد. بازی با غذا، لذّت خوردنش رو بالا می‌برَه.

شکستن خوراکیایی مثل گردو یا بادوم،🥜 که پوست شکستنی دارن، برا بچه‌ها جذّابه و یه بازی به حساب میاد.🤗

5- همراه داشتن خوراکی مفید در بیرون از خونه

یکی از زمانایی که ما با بچه‌هامون تو مسئلۀ خوراکیا دچار مشکل می‌شیم، وقتیه که با اونا بیرون می‌ریم. بچه ها با دیدن مغازه‌ها یا خوراکیایی که تو دست بقیه‌ست، بهانه می‌گیرن.

 والدین هم برا این که بچه رو ساکت کنن، براش از خوراکیای مُضر، می‌خرن. حالا اگه وقتی با کودکتون بیرون میرید، همراهتون، خوراکی مفید، با بسته‌بندی جذّاب داشته باشین، می‌تونین به راحتی ساکتش کنین.

6- آموزش ضرر و فایده خوراکیا با گزاره‌های توصیفی

ما می‌تونیم به کمک شعر و قصّه، از فایده و ضرر خوراکیا برا بچّه‌ها بگیم. فقط کافیه کمی حوصله به خرج بدیم و دنبال این شعر و قصّه‌ها‌ بگردیم یا این که خودمون، ذوق به خرج بدیم، شعر و قصّه خلق کنیم.

 

7- استفاده از رابطۀ محبّت‌آمیز

شما می‌تونید از رابطۀ عاطفی تو مسئلۀ خوردن استفاده کنید. یکی از نتایج رابطۀ عاطفی با بچه‌ها، تبعیت اونا از والدین هست. محبّت خودتون رو به همه روش‌ها به کودک ثابت کنین. بچه‌ای که غرق محبّت والدینه، از دستورای پدر و مادر تو محدودۀ خوراکیا، اطاعت می‌کنه و از ناراحتی‌شون، ناراحت می‌شه.

اگه فرزندتون اصرار زیاد به خوردن خوراکیای مُضر داشت، ناراحتی خودتون رو بهش نشون بدید. بهش بفهمونید که چون دوستش دارین، دوست ندارین که مریض بشه.

8- فرهنگ‌سازی بین دیگران

بعضی از دوستان و بستگان برا ابراز محبّت، به کودک خوراکیای مُضر می‌دن. ما برا مقابله با این مشکل باید تو جلسات مهمونی، به صورت علمی و منطقی، در بارۀ ضرارای جسمی و روانی این خوراکیا با بقیه صحبت کنیم. نتیجۀ این گفتگوها تو خیلی از موارد، به سود بچه های خودشون هم می‌شه.

اگه تو مهمونیا خوراکیای مُضر برا پذیرایی آوردن، شما از اونا استفاده نکنین تا بچه‌ها هم از شما یاد بگیرن.

 

منبع: کانال حجة الاسلام محسن عباسی ولدی در ایتا

 
@abbasivaladi



نظرات
نظر خود را ثبت کنید

کاربر گرامی؛ سلامٌ علیکم

 

لطفا پیش از ثبت نظر خود توجه داشته باشید:


تجویز دارو و پیچیدن نسخه برای بیماری و مشکلات شخصی و موردی، نیاز به شرح حال کامل و معاینه بالینی دارد که طبیعتاً از طریق ارتباط مجازی، قابل حصول نیست.

 

 

لذا خواهشمندیم از تقاضای نسخه و دارو برای بیماری های موردی، اجـتناب فرمایید.

 

سایر نکات:


❶از اعلام نشانی و تلفن درمانگاه معذوریم. درصورت تمایل از طریق پایگاه «طبیب شهر»، پزشک مورد نظر خود را جستجو کنید.

ابتدا مقالات مربوطه را مطالعه کنید و پس از اطمینان از نبود اطّلاعات مورد نظرتان، نسبت به طرح سؤال اقدام کنید. از پاسخگویی به سؤالاتی که در متن مقاله پاسخ داده شده اند معذوریم.

❸از طرح سؤال هایی که نیاز به پاسخ های خصوصی و ارسال به پست الکترونیک دارد خودداری فرمایید.

❹پاسخگویی به سؤالاتِ کلّی و نیازمند پاسخ های مفصّل در توان پایگاه نیست.

❺نشانی پست الکترونیک شما در نزد پایگاه طبّ شیعه محفوظ است.

❻هرنظر را تنها یک بار ارسال کنید و از تکرار ارسال نظرات خودداری کنید.

❼حتّی المقدور از ارسال نظرات به صورت «فینگیلیش» خودداری کنید.

❽پاسخ هاي ارائه شده، كلّي و عمومي هستند و پاسخ دقيق و تخصّصي، تنها با ويزيت بيمار امكانپذير است

 

 

با سپاس و امتنان        

دکتر وحید علیان نژادی

نام :  
ایمیل :
* نظر شما
 

سایر مقالات این موضوع

تربیت عبادی و ترغیب فرزندان به نماز[209بازدید]
چه طوری به همسرمون محبت کنیم بهتره؟[215بازدید]
دنیای زیبای دینداران[201بازدید]
آزادی در کودکان زیر 7 سال[199بازدید]
آرامش دیداری (2)[1030بازدید]
آرامش دیداری (1)[16405بازدید]
مَـــرهَـــم توصیه‌هایی از طبّ سنّتی ایران به راهیان سفر اربعین (ویراست چهارم)[11948بازدید]
بزرگترین اکتشاف برای من این بود که فهمیدم ...[12701بازدید]
مَـــرهَـــم؛ توصیه‌هایی از طبّ سنّتی ایران به راهیان سفر اربعین (ویراست سوّم)[12560بازدید]
احیای خانواده و اصلاح روابط خانوادگی (مقاله انتخابی)[11028بازدید]
ساده‌زیستی نه‌فقط زیبا بلکه ضروری است (مقاله انتخابی)[11858بازدید]
مَـــرهَـــم؛ توصیه‌هایی از طبّ سنّتی ایران به راهیان سفر اربعین(ویراست دوّم)[14067بازدید]
واکاوی دیدگاه شریعت درباره فرزندآوری و مدیریت جمعیت(مقاله انتخابی)[14722بازدید]
معماری و خانه‌سازی قرآنی در عصر حکومت امام مهدی (عجّل الله فرجه) (مقاله انتخابی)[12150بازدید]
مَرهَم؛ توصیه‌هایی از طبّ سنّتی ایران به راهیان سفر اربعین [14979بازدید]
سیره فاطمی، درمانی برای فروپاشی خانواده(مقاله انتخابی)[14659بازدید]
40 ضربدر 2 توصیـه عاشقانه برای همسران[39515بازدید]
آداب و خواص به کار بردن بوی خوش(مقاله انتخابی)[27047بازدید]
منزل مردانگی!( مروری بر وظایف مردان در منزل، در قبال همسرانشان،بر پایه روایات وارد شده از حضرات معصومین، علیهم السّلام)[33306بازدید]
چهل حدیث شریف درباره طول عمر(مقاله انتخابی)[68632بازدید]

نمایش تمامی عناوین این موضوع

آخرین مقالات

اگر همیشه در دسترس نباشیم، اتفاق خاصی می‌افتد؟
5 برنامه غذایی پیشنهادی به زوج های نابارور
هر چه فقیرتر باشی، بیشتر به صفحهٔ گوشی‌ات نگاه می‌کنی (مقاله انتخابی)
شفا از منظر قرآن کریم (مقاله انتخابی)
مَـــرهَـــم؛ توصیه‌هایی از طبّ سنّتی ایران به راهیان سفر اربعین(ویراست دوّم)
احیای خانواده و اصلاح روابط خانوادگی (مقاله انتخابی)
«با لبخند کارکردن» چگونه به زنان آسیب می‌رساند؟ (مقاله انتخابی)
نسل چیپس و روغن نباتی (مقاله انتخابی)
والدین خوب بودن باعث نابودی فیزیولوژیکی شما می‌شود (مقاله انتخابی)
تربیت عبادی و ترغیب فرزندان به نماز
نقش بینش توحیدی در سلامت انسان (مقاله انتخابی)
ساده‌زیستی نه‌فقط زیبا بلکه ضروری است (مقاله انتخابی)
خشکسالی با طعم نوشابه؛ کارخانه‌های کوکاکولا چگونه منابع آب جهان را می‌بلعند؟ +عکس و آمار (مقاله انتخابی)
جلوه های درمانی قرآن کریم (مقاله انتخابی)
دروغی به‌نام «حریم خصوصی» و «جریان آزاد اطلاعات» (مقاله انتخابی)
به نام نوزادان به کام ابرشرکت‌ها (مقاله انتخابی)
زندگیِ آزمون‌زده (مقاله انتخابی)
وقتی به‌جای تجربه‌کردن زندگی از آن عکس می‌گیریم، چه چیزی را از دست می‌دهیم؟
ابر سربازان آینده؛ آخرین نسل از سلاح‌های زیستی (مقاله انتخابی)
دنیای زیبای دینداران
کاربران موبایل دقت کنید!
اینستاگرام آن بخشِ خودشیفتۀ شخصیتتان را دوست دارد (مقاله انتخابی)
سالنامه حجامت 1399 شمسی (هدیه پایگاه طبّ شیعه)
آزادی در کودکان زیر 7 سال
بزرگترین اکتشاف برای من این بود که فهمیدم ...
برای بچه‌ها به جای تبلت بیلچه بخرید (مقاله انتخابی)