بنظر من که خیلی ایده اله، بقول معروف خری که با سر نره توی طویله از پشت می کننش. گرمای زمین به منتهای خودش رسیده، هوا در اوج آلودگیه. خیلی از کشور ها با خشکسالی مواجه اند. تغییرات اقلیمی، آتش سوزی، نابودی جنگل ها، طوفان های بزرگ و محو شدن حیات در اقیانوس ها، پلاستیک هایی که همه جا پراکنده اند. و کی اینجا مقصره؟ انسان، همین اشرف مخلوقاتی که قربون قد و بالاش میرید و آزادی های افراطی که به بهانه حقوق بشر و لیبرالیسم و دموکراسی و دین و به ضرر سیاره زمین بهش داده شده. به مرور زمان اگر اقدامی نشه همون جهنمی که گفتید اتفاق می افته و دیگر هیچی باقی نمی مونه. بزرگترین دشمن ما خودمون هستیم. هندی ها و چینی ها اگر خودشون رعایت می کردند نیازی به قوانین سختگیرانه نبود. دست ازین حماقت های افزایش جمعیتی بردارید. سوئد و نروژ بالاترین استاندارد زندگی رو دارند در حالی که ما در ایران گرفتار خشکسالی هستیم و بنگلادش در پس ذره ای نان
محمد

سنگ ۸میل در کالیکس میانی گلیه دارم بچه شیر میدم ایا دوسین ضرر داره واسم
هلن

سلام خسته نباشید. من ۵ بار عمل جراحی کیست مویی انجام دادم و طب های سنتی و اسلامی متفاوتی انجام دادم و متاسفانه باز هم نتیجه ای نگرفتم و کیست عمیق شده. چند روز پیش یکی از عطاری ها «بلادر » داد که پودر کنم و روی زخم بگذارم، گفت زخم باز میشه. الان که استفاده کردم فقط پوست رو سوزونده و کاملا برداشته شده ولی زخم باز نشده. یه سوراخ کوچیک اندازه یک دانه عدس باز شده و عفونت ازش خارج میشه. بنظرتون دباره روی زخم بلادر بذارم یا نه. تاثیر بلادر بهتره یا مرحم سیاه و اسپرزه؟ تازه با سایتتون آشنا شدم و با خوندن این مقاله خیلی امیدوار شدم از شر این درد ۵ ساله خلاص بشم. ایمیلم رو براتون فرستادم، اگه میشه لطف کنید یه راه ارتباطی برام بفرستید که یا بصورت تلفنی یا حضوری خدمتتون برسم که ان شاء الله این از این بلا خلاص بشم. بخدا ۵ ساله که درگیر انواع پزشکم. از از زندگی عقب افتادم. نمیتونم کاری انجام بدم، اصلا نماز خوندن هم برام مشکل شده. ممنون. خدا خیرتون بده
محمد

سلام اقای دکتر وقت بخیر با توجه به این که در طب سنتی گفته شده شکر سفید باعث رشد ویروس می شود و در بیماری های ویروسی نباید مصرف شود بنابراین در بیمار کرونا نیز نباید مصرف شود . مصرف شیرینی های طبیعی مانند شکر سرخ یا قهوه ای یا لبو که شکر از ان گرفته می شود در بیماری کرونا چگونه است.
ص

کسانی که ادای «آریا بودن»شون زمین و زمان رو دو شقه می کنه، به نمونه های بارزِ «نجس پروری» تبدیل شدند. نجاستی که تا پیش از این در زندگی شون موج میزد و حالا خودشون با دستای خودشون دارن آن را علنی می کنن و پرچمی آشکار با خودشان به این طرف و آن طرف می روند با این مضمون: «به من نزدیک نشوید»
شهریار

معاون وزیر این حرف رو زده و از همون شیوۀ «ترس از دست دادن» استفاده کرده چون قصد داره یه نفره معضل ازدواج رو با دروغ و ترسوندن پسرهای جوان حل و فصل کنه. 1- فرض محال می گیریم که دخترهای آمادۀ ازدواج کمتر شده باشن، آیا پسرهای آمادۀ ازدواج بیشترن؟ یعنی واقعاً صرف رسیدن به سن ازدواج این معادله رو حل میکنه؟ نه برادر مؤمن، رسیدن به سن ازدواج یکی از صدها پیش نیازِ آمادگی برای ازدواج است. کار با حقوق مناسب، مسکن ارزان حتی اجاره ای، امنیت شغلی، اقتصاد پایدار (طرف ازدواج کرده سکه بوده یه میلیون، الان شده ده میلیون)، عدم تمکین به شرایط حداقلی برای شروع زندگی (خانم ها میخوان مثل یه پرنسس زندگی شون رو شروع کنن تا شب تا صبح کله شون توی فضای قاب شدۀ «مجازی» هست و رویاپرداز که بودن بدتر شدن) و الی ماشاءالله.... 2- شنونده باید عاقل باشه... خودمان رو فریب ندیم... واقعاً مثل یک شیعه فکر کنیم... السلام علی من اتبع الهدی...
شهریار

سلام وقت شما بخیر. بنده با مراجعه به دکتر، متوجه شدم که واریکوسل دارم. اما اقدام به جراحی نکردم. واریکوسلم قابل مشاهدست. اما هیچ دردی ندارم. اضافه وزن هم ندارم. اینکه قابل مشاهدست نگران کننده است؟؟
حسین

سلام دستوری که در قسمت نظرات برای جلوگیری از ریزش مو فرمودید (پوست تخم‌مرغ+عسل و...) برای افراد با طبع‌های مختلف مفید است؟ (طبع گرم و خشک و گرم و تر مدنظر هست) در صورت امکان، لطفا مقاله‌ای در مورد علل ریزش مو منتشر، و یا منابع معتبر در این زمینه معرفی بفرمایید. ممنونم
علی

سلام جناب دکتر علیان نژاد بنده مردی 45 ساله هستم که 20 سال است ناراحتی معده دارم که حدود 17 سال پیش تا مرحله عمل جراحی هم پیش رفت ولی شکر خدا با دارو کنترل شد.. در این مدت به شکل متناوب داروی امپرازول مصرف کرده ام . در حال حاضر به علت عوارض این دارو مشکل پوکی استخوان پیدا کرده ام ولی امکان قطع این دارو را ندارم. چون به محض قطع دارو شبها از شدت سوزش و ترش و درد از خواب بیدار می شوم و معده ام می سوزد. خیلی نگران هستم . تا بحال درمانهای سنتی را هم پیگیری کرده ام اما فایده ای نداشته است .لطفا اگر درمان سنتی دارد راهنمایی بفرمایید. خدا به شما جزای خیر بدهد انشاءلله
صالح

سلام خدمت دکتر محترم عمه بنده سرطان سینه داشت اما با وجود برداشتن سینه این سرطان متاستاز کرده،قسمت های درگیر شده به جز کبد خوب شدن، به علت درگیری کبد پوست و چشم ایشون زرد شده و اشتهایی ندارن ایا شما میتوانید ایشون درمان کنید یا از همکارانتان کسی را میشناسید که قادر به درمان باشد؟ لطفا زودتر پاسخ دهید،اجرتان با ابا عبدلله
عباسی
زندگی استعماری؛ طبّ استعماری
هر غذایی فلسفۀ خودش را دارد (مقاله انتخابی)
تعداد: 1 میانگین: 5
[تعداد بازدید : 3226]

[نسخه چاپی]

 

 

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 

و صلّي الله علي محمّد و آله الطّاهرين  و لعنة الله علي اعدائهم اجمعين 

 

 

 

هر غذایی فلسفۀ خودش را دارد

 

 

 

 

غذا مثل موسیقی بی‌واسطه است و بدون نیاز به زبان ملال‌آور روزمره، چیزهای مهمی می‌گوید.

 

 

 

 

آلن دوباتن
ترجمۀ: امیر قاجارگر
مرجع: LARB
***
هر یک از ما به‌نحوی نامتوازن هستیم. مثلاً یکی از ما بیش‌ازحد متفکر یا احساسی است، دیگری صفات مردانه یا زنانهٔ زیادی دارد و شخصی دیگر بیش‌ازحد آرام یا بی‌قرار است. غذایی که ما دوست داریم، غالباً همان چیزی است که کمبودی را در بدن یا روان ما جبران می‌کند؛ یعنی غذایی که در ما تعادل ایجاد می‌کند. بدین‌ترتیب غذاها می‌توانند یاری‌مان کنند نسخه‌هایی کامل‌تر از خودمان را شکوفا کنیم.

 

 

 

هر غذایی فلسفۀ خودش را دارد
 

لوس‌آنجلس ریویو آو بوکز — درحال‌حاضر غذا نزد ما بسیار محترم و مهم شمرده می‌شود. آشپزهای معروف، رژیم‌های غذایی، رستوران‌های جدید و برنامه‌های آشپزی توجّه زیادی را به خود جلب کرده‌اند. به نظر می‌رسد همۀ ما به آنچه می‌خوریم، حسّاس‌تر شده‌ایم. اما کمتر از خود پرسیده‌ایم غذا، به‌جز توان فیزیکی، چه چیزهای دیگری به ما می‌رساند.

 

 

غذا در تأمین نیازهای روانی ما مؤثر است و نوعی خاصیت شفابخشی دارد

 

 

این موضوع کمی عجیب به نظر می‌رسد. باوجوداین آشکار است که نمی‌توانیم غذا را فقط نوعی سوخت بدانیم که بدن برای تحرک از آن استفاده می‌کند. غذا در تأمین نیازهای روانی ما نیز مؤثر است و اگر این موضوع خوش‌حالتان می‌کند، باید بگویم غذا نوعی خاصیت شفابخشی دارد. این بدان خاطر است که هر غذایی نه‌تنها دارای ارزش غذایی۱ است، بلکه حامل چیزی است که شخص می‌تواند آن را نوعی ارزش روان‌شناختی بداند. وجود این ارزش با شخصیت غذا ارتباط مستقیم دارد. هرکدام از غذاها به شخصیت، جهت‌گیری و راهی منحصربه‌فرد برای درک جهان اشاره می‌کنند. که اگر این غذا به‌طرزی جادویی تبدیل به انسان می‌شد، به آن شکل در می‌آمد. شما می‌توانید نوعی جنسیّت، دیدگاهی منحصربه‌فرد، یک حالت روحی خاص و حتی بُعدی سیاسی به غذا نسبت دهید.

 

 

لیمویی را در نظر بگیرید. اگر بخواهیم از خاصیت غذایی آن صحبت کنیم، باید بگوییم هر صد گرم لیمو حاوی صد کالری انرژی، ۲.۸ گرم فیبر، ۲.۵ گرم شکر و چیزهایی ازاین‌دست است. اما از لحاظ روان‌شناختی نیز لیمو ترکیبات روان‌شناختی مخصوص خود را دارد. لیمومیوه‌ای است که با صدایی آرام و درعین‌حال گویا دربارۀ چیزهایی همچون جنوب، خورشید، سالم و امیدواربودن، صبح و سادگی سخن می‌گوید. لیمو ما را به عمل‌کردن دعوت می‌کند و از ما می‌خواهد خود را تقویت کنیم تا کارهای مهم را بر عهده گرفته و بر آنچه می‌دانیم باید بکنیم، تمرکز یابیم. لیمو رابطۀ خوبی با سانتیمانتالیسم ندارد: به‌شدّت صادق و درعین‌حال مهربان است. فندق را تصور کنید. این میوه نیز سرشار از مواد مغذی مفید است؛ اما همزمان پر است از چیزهایی مثل: خنکای پاییزی، بلوغ و پختگی، هوشیاری، خودکفایی و نوعی آراستگی کودکانه، مثل کودک ده‌ساله‌ای که کمد خود را تمیز و مرتب نگاه می‌دارد.

غذاها دربردارندۀ فلسفه‌های خوردنیِ زندگی‌اند؛ ما می‌توانیم با انجام‌دادن مستقیم‌ترین و قابل‌درک‌ترین کار یعنی خوردن، به این فلسفه‌ها نزدیک شویم. ما از لحاظ بدنی در حال خوردن و بلعیدن هستیم و درعین‌حال تلاش می‌کنیم غذای روحمان را نیز تأمین کنیم. می‌خواهیم غذاها به جنبه‌هایی مشخص از طبیعتمان کمک کنند و ضعف‌های روحی‌مان را اصلاح کنند. این همان چیزی است که خوردن را به چیزی بیش از سوخت‌رسانی و تجدید قوای بدن تبدیل می‌کند. غذا همچنین به متعادل‌ساختن روان‌های معیوب ما کمک می‌کند.

 
ما غالبا همان غذایی را دوست داریم که کمبودی را در بدن یا روان‌مان جبران می‌کند

 
ما از غذاهایی که می‌خوریم، انتظار داریم به ما کمک کنند تا خصوصیات آن‌ها را در سطحی بالاتر به دست آوریم. می‌خواهیم آرامشِ اطمینان‌بخش آووکادو، سهولت انجیر در شهوت‌رانی، حریم خصوصیِ باشکوهِ حلزون و تعهّد سفت‌و‌سخت مارچوبه به فردیّت را فراچنگ آوریم. ما به‌واسطۀ سرسپردگی به شجاعت و قدرت به‌سراغ اِستِیک می‌رویم و عسل می‌خوریم تا میل به لذت‌بردن از سادگی در ما تقویت شود. ممکن است یک لیوان پر از شیر بخوریم تا بین زمان حال و روزهای گذشته دیواری ایجاد کنیم. 
بیایید کارهایی را که غذا در سطح روان‌شناختی برایمان می‌کند، در یک جمله جمع‌بندی کنیم:

 
 
۱) غذا در ما توازن ایجاد می‌کند
 
هر یک از ما به‌نحوی نامتوازن هستیم. مثلاً یکی از ما بیش‌ازحد متفکر یا احساسی است، دیگری صفات مردانه یا زنانۀ زیادی دارد و شخصی دیگر بیش‌ازحد آرام یا بی‌قرار است. غذایی که ما دوست داریم، غالباً همان چیزی است که کمبودی در بدن یا روان ما را جبران می‌کند: غذایی که در ما تعادل ایجاد می‌کند. اینکه دلمان غذایی را می‌خواهد، ممکن است به این علت باشد که آن غذا حاوی مقادیر زیادی از چیزهایی است که در زندگی خود بیشتر به آن‌ها نیاز داریم. احتمالاً آن غذا سرشار از آرامشی است که تحسینش می‌کنیم و درعین‌حال تاحد زیادی از آن محرومیم. شاید یکی از خواص هلو مهربانی و عطوفتی باشد که آرزویش را داریم و در کار و روابط خود از آن بی‌بهره‌ایم. غذایی که از نظرمان لذیذ است، چیزی را برایمان آشکار می‌سازد که روح و جسممان بدان نیازمند است. غذا می‌تواند یاری‌مان کند نسخه‌هایی کامل‌تر از خودمان را شکوفا کنیم.

 

۲) غذا ما را به بخش‌هایی پیچیده از وجودمان متصل می‌کند
 
ما موجودات پیچیده و لایه‌لایه‌ای هستیم. نمی‌توانیم بگوییم تمام بخش‌های مهم وجود ما به‌اندازۀ کافی در معرض دید و توجه قرار دارند. ما گذشته‌ای طولانی و رویدادهای جاری بسیاری داریم که قادر به دیدن تمام آن نیستیم. بنابراین ممکن است بخش مهمی از شخصیت یک فرد در زیر خروارها موضوع دیگر مدفون شده باشد. ممکن است قابلیت شگفت‌زده‌شدن از چیزهای ساده‌ای که در جریان زندگی روزمره اتفاق می‌افتند، در ما کمرنگ شده باشد؛ اما قطعاً نابود نشده و می‌توانیم آن را بازگردانیم.

 
غذا می‌تواند یاری‌مان کند نسخه‌هایی کامل‌تر از خودمان را شکوفا کنیم


 
قدرتِ تداعی‌گر غذاهای خاص آن‌ها را به مجراهای قدرتمندی برای یادآوری خاطرات سودمند تبدیل می‌کند. غذای مناسب می‌تواند دسترسی ما به نواحی فراموش‌شدۀ روان را تسهیل بخشد. ممکن است نیاز یک فرد به خوردن ماهی و چیپس ارتباطی با دوران کودکی او داشته باشد و قسمتی از شادابی و هیجان زندگی در آن دوران را برایش به ارمغان آورد. ممکن است به نوعی خاص از همبرگر احتیاج داشته باشیم تا ما را به انرژی و نشاط ۲۸سالگی در اسپانیا بازگرداند. 
به برکت غذاخوردن، شخص می‌تواند بار دیگر با نقاط عطف روزگار گذشتۀ خود ارتباط برقرار کند. منظورمان گذشته‌ای است که گاهی به‌سادگی فراموش می‌شود.

 
۳) غذا می‌تواند کمکمان کند که زندگی خود را تغییر دهیم
 
 
غذاها حامل حکمت‌اند: مهربان باش، خوبی را فراموش نکن، شجاعت را یاد بگیر و....

 
وقتی سعی می‌کنیم زندگی خود را تغییر دهیم، کاری که اغلب مجبور به انجامش هستیم، غذا می‌تواند به یاری‌مان بیاید. قطعاً باید خود را با چیزهای دیگری مشغول کنیم: کتاب‌هایی که به مسیری درست هدایتمان می‌کنند، دوستان، کار، سفرهای کوتاه در روزهای تعطیل... اما غذا نیز در تلاش برای اصلاح درون، نقشی برای ایفاکردن دارد.
 

 
انتخاب رژیم غذایی خاص کافی نیست. استفاده از یک رژیم غذایی شاید برای کاهش وزن مفید باشد؛ اما برای تغییر زندگی به چیزی بیش از آن نیازمندیم. باید در راه رسیدن به یک زندگی منظّم‌تر یا ارتباطِ بیشتر با دیگران از غذا کمک بگیریم. نحوۀ غذاخوردن می‌تواند پشتیبانی برای بلندپروازی‌های ما باشد.

 
باید ارزش‌هایی را که برایمان از اهمیت زیادی برخوردارند، مشخّص کنیم و سپس با غذاهایی که بیشترین هماهنگی را با آن‌ها دارند، پیوند دهیم
 
۴) غذا می‌تواند از انحطاط دین جلوگیری کند

یکی از عملکردهای مطبوع دین اجرای مراسم آیینی است. این آیین‌های دینی برای اینکه ما را برای مواجهه با ایده‌ها و تجربه‌های بزرگ آماده کنند، به‌طرز خیره‌کننده‌ای از غذاهایی استفاده می‌کنند که با دقت فراوان انتخاب شده‌اند؛ زیرا این غذاها نماد فضایل خاصی هستند که ادیان بر آن‌ها تأکید می‌ورزند.

 
برای مثال بودیست‌های ذن را تشویق می‌کردند تا با خوردن آرام یک فنجان چای که با حوصلۀ فراوان دم شده است، به ارزش دوستی بیندیشند. در سال‌های اول مسیحیّت، مؤمنان برای یادکردن از منجی، گوشت قوچ می‌خوردند که حیوانی نجیب و درعین‌حال آسیب‌پذیر است. یهودیان در مراسم خود فطیر و ترب کوهی تند می‌خورند تا شجاعت مؤمنانی را که از مصر گریختند، به یاد آورند. 
چیزهای دقیقی که ادیان دربارۀ شیوۀ زندگی‌کردن به‌کمک غذاها به ما می‌گویند، در زمان ما ضرورتاً الزام‌آور نیستند. اما ایده‌ای که با استفاده از غذا مردم را به فکرکردن و احساس‌کردن به شیوه‌هایی خاص تشویق می‌کند، همچنان سودمند و مفید است.

 
ما باید غذاهایی هم‌تراز با این غذاهای آئینی، یعنی چای، قوچ و ترب کوهی پیدا کنیم که مخصوص به خودمان باشند. یعنی باید ارزش‌هایی را که برایمان از اهمیت زیادی برخوردارند، مشخّص کرده و سپس آن‌ها را با غذاهایی پیوند دهیم که بیشترین هماهنگی را با آن‌ها دارند. در پایان نیز آن‌ها را به‌شکلی منظّم در وعدۀ غذایی خود بگنجانیم و به‌شیوه‌ای آئینی میل کنیم.

 
مثلاً از آنجا که در زمستان‌های سخت و طولانیِ اروپای شمالی، کره و امریکا فراموش‌کردن فضایل پاگانی همچون خورشید، بدن و خوش‌رویی، بسیار محتمل است، می‌توان آیینی سکولار و مدرن با مرکزیت سه غذای خاص ابداع کرد که در جشن‌ها و مراسم خاص برگزار شود. آن سه غذا می‌توانند لیمو، پاپایا و زیتون باشند. این نگهبانان ارزش‌های کهن در ساعت چهار بعدازظهری زمستانی در سئول یا فرانکفورت به‌شدت در معرض خطر هستند.

 
۵) آشپزی؛ راهی به‌سوی فردیّت
 
در آغاز زندگی، مادرهایمان چیزهایی برای ما درست می‌کردند که فکر می‌کردند دوست داریم و در اکثر مواقع نیز اشتباه می‌کردند. ازاین‌رو نمی‌توانستیم هر چه دوست داریم، بخوریم. بنابراین مجبور بودیم سال‌های سال چیزهایی بخوریم که خوش‌حالمان نمی‌کرد.


 
بخشی از فردبودن و نه صرفاً وجودداشتن، به یادگیری شیوه‌هایی مبتنی است که به ما اجازه می‌دهند جزئیات جهان بیرونی را در هماهنگی با جهان درونی خود بچینیم. یادگرفتن آشپزی نقشی مهم در این موضوع ایفا می‌کند؛ زیرا نشان از سرسپردگی ما به همسوساختن بدنمان با باورهای حقیقی و امیدهایمان دارد. 
ما دیگر در غذاخوردن و پذیرفتن آنچه جهان به ما عرضه می‌کند، منفعل نیستیم؛ بلکه یاد می‌گیریم نیازهای خود را تعریف کرده و مطمئن باشیم خودمان می‌دانیم چگونه آن را تأمین خواهیم کرد.

 
غذا نیز مثل موسیقی بی‌پرده و بی‌واسطه است و می‌تواند بدون استفاده از زبان ملال‌آور روزمره چیزهای مهمی بگوید


 
۶) غذا؛ راهی برای برقراری ارتباط
برخی از ما در به‌کاربردن کلمات مهارت کافی نداریم. می‌خواهیم منظور خودمان را منتقل کنیم؛ امّا موفّق نمی‌شویم؛ مثلاً دوست داریم از کسی قدردانی و تشکر کنیم یا بخش‌های پیچیده‌ای از خودمان را برای کسی ابراز کنیم. می‌خواهیم آن‌ها از تخیّلات، مهارت‌ها یا علاقۀ ما به شفافیت و رک‌گویی آگاه باشند. 

 
اما آنچه را به‌سختی می‌توان با کلمات ادا کرد، می‌شود از طریق غذا منتقل کرد. پنۀ مرغ با ریحان تازه می‌تواند به‌اندازۀ نوشته‌ای عاشقانه و طولانی، گویای علاقۀ ما به شخصی باشد. قارچ کبابی می‌تواند به‌معنای نوعی خوشامدگویی صمیمانه باشد. مرغ سوخاری می‌تواند به‌معنای هماهنگی بیشتر بین اعضای خانواده باشد. شربت انبه به‌همراه تکه‌های مربع شکلِ شکلات سیاه، شکلی از آرمان‌شهر را مجسّم می‌کند. غذا نیز مثل موسیقی بی‌پرده و بی‌واسطه است و می‌تواند چیزهای مهم بگوید؛ بدون اینکه لازم باشد از زبان ملال‌آور روزمره استفاده کند. 

 

این مطلب با همکاری ترجمان در صفحۀ «اندیشه» شمارۀ ۵۵۳ مجلۀ همشهری جوان، منتشر شده است.‬

مقالات مرتبط : 
*
*
*
*
*


پی‌نوشت‌ها:

* این مطلب را آلن دوباتن نوشته است و در تاریخ ۲۲ فوریه ۲۰۱۶ با عنوان Food as Therapy در وب‌سایت لوس‌آنجلس ریویو آو بوکز منتشر شده است. وب‌سایت ترجمان در تاریخ ۱ خرداد ۱۳۹۵ این مطلب را با عنوان «هر غذایی فلسفۀ خودش را دارد» و با ترجمۀ امیر قاجارگر منتشر کرده است.
* آلن دوباتن (Alain de Botton) در شهر زوریخ سوئیس به دنیا آمد و درحال‌حاضر در لندن زندگی می‌کند. او نویسندۀ کتاب‌هایی دربارۀ فلسفۀ زندگی روزانه است. از او آثاری دربارۀ عشق، مسافرت، معماری و ادبیات منتشر شده است که در سی کشور جهان جزءِ آثار بسیار پرفروش‌ بوده‌اند.
[۱] مثل آنچه روی برچسب مواد غذایی درج می‌شود.

منبع :

ترجمان علوم انسانی



نظرات
نظر خود را ثبت کنید

کاربر گرامی؛ سلامٌ علیکم

 

لطفا پیش از ثبت نظر خود توجه داشته باشید:


تجویز دارو و پیچیدن نسخه برای بیماری و مشکلات شخصی و موردی، نیاز به شرح حال کامل و معاینه بالینی دارد که طبیعتاً از طریق ارتباط مجازی، قابل حصول نیست.

 

 

لذا خواهشمندیم از تقاضای نسخه و دارو برای بیماری های موردی، اجـتناب فرمایید.

 

سایر نکات:


❶از اعلام نشانی و تلفن درمانگاه معذوریم. درصورت تمایل از طریق پایگاه «طبیب شهر»، پزشک مورد نظر خود را جستجو کنید.

ابتدا مقالات مربوطه را مطالعه کنید و پس از اطمینان از نبود اطّلاعات مورد نظرتان، نسبت به طرح سؤال اقدام کنید. از پاسخگویی به سؤالاتی که در متن مقاله پاسخ داده شده اند معذوریم.

❸از طرح سؤال هایی که نیاز به پاسخ های خصوصی و ارسال به پست الکترونیک دارد خودداری فرمایید.

❹پاسخگویی به سؤالاتِ کلّی و نیازمند پاسخ های مفصّل در توان پایگاه نیست.

❺نشانی پست الکترونیک شما در نزد پایگاه طبّ شیعه محفوظ است.

❻هرنظر را تنها یک بار ارسال کنید و از تکرار ارسال نظرات خودداری کنید.

❼حتّی المقدور از ارسال نظرات به صورت «فینگیلیش» خودداری کنید.

❽پاسخ هاي ارائه شده، كلّي و عمومي هستند و پاسخ دقيق و تخصّصي، تنها با ويزيت بيمار امكانپذير است

 

 

با سپاس و امتنان        

دکتر وحید علیان نژادی

نام :  
ایمیل :
* نظر شما
 

سایر مقالات این موضوع

"یادداشت ویژه"؛ بیایید کمی غیر بهداشتی زندگی کنیم![764بازدید]
از پشت فیلتر زیباتر است؛ اینستاگرام چگونه زندگی‌مان را دگرگون کرد؟[785بازدید]
پدر پیرم می‌خواست کنار نوه‌هایش بمیرد.[852بازدید]
چگونه شركت‌هاي بزرگ داروسازي، شما را براي خريد داروهايي كه احتمالاً نياز نداريد، آماده مي‌كنند؟[970بازدید]
ازدواج تك‌جنسيتي در استراليا؛ چرا اكنون؟[1049بازدید]
جامعه ستیزی به بهانه کرونا [1391بازدید]
وقتی به‌جای تجربه‌کردن زندگی از آن عکس می‌گیریم، چه چیزی را از دست می‌دهیم؟[1986بازدید]
«بنزین»، «گازوئیل» و «خوراک دام» به ‌خورد مردم ندهید.[2650بازدید]
چه شد که ما آدم ها از لحاظ روانی اینقدر ضعیف و تنبل شدیم؟ (مقاله انتخابی)[3919بازدید]
وقتی با فرزندت هستی، آن گوشی لعنتی‌ را بگذار کنار (مقاله انتخابی)[3501بازدید]
چرا بلافاصله بعد از جشن تولد نباید فیلم‌هایش را ببینیم؟ (مقاله انتخابی)[3719بازدید]
چگونه انقلاب جنسي، جامعه امريكا را براي هميشه دگرگون كرد؟ (مقاله انتخابی)[3869بازدید]
هر چه فقیرتر باشی، بیشتر به صفحهٔ گوشی‌ات نگاه می‌کنی (مقاله انتخابی)[5433بازدید]
بگذارید دوباره حوصلۀ بچه‌هایتان سر برود (مقاله انتخابی)[5661بازدید]
مخترع «واقعیت مجازی» می‌گوید همین حالا شبکه‌های اجتماعی‌تان را حذف کنید! (مقاله انتخابی)[6433بازدید]
کودکی بهترین دوران برای یادگیری زبان خارجی نیست!! (مقاله انتخابی)[4562بازدید]
لطفاً کمی غیربهداشتی باشید!! (مقاله انتخابی)[3861بازدید]
برای بچه‌ها به جای تبلت بیلچه بخرید (مقاله انتخابی)[4199بازدید]
چرا برخی از زنان ایرانی پلنگ شده‌‎اند؟ (مقاله انتخابی)[4643بازدید]
بیوتروریسم؛ یک جنگ نابرابر (مقاله انتخابی)[4513بازدید]

نمایش تمامی عناوین این موضوع

آخرین مقالات

برنامه استاندارد غذایی 14 روزه
واکسن؛ ابزار کنترلِ جمعیت در دستان بیل گیتس(مقاله انتخابی)
دنیای دیوانۀ صنعتِ آب‌ (مقاله انتخابی)
نظام‌های پاداش در تربیت کودک؛ به بچه‌هایتان استیکر ندهید (مقاله انتخابی)
والدین خوب بودن باعث نابودی فیزیولوژیکی شما می‌شود (مقاله انتخابی)
چرا آدم‌های خوب در شبکه‎های اجتماعی تحمل‎ناپذیر می‌شوند؟ (مقاله انتخابی)
«بنزین»، «گازوئیل» و «خوراک دام» به ‌خورد مردم ندهید.
مبارزه با حجاب، انحراف است (مقاله انتخابی)
بیوتروریسم؛ یک جنگ نابرابر (مقاله انتخابی)
دستورات حفظ سلامتی و تغذیه برای بیماران مبتلا به سرطان
«با لبخند کارکردن» چگونه به زنان آسیب می‌رساند؟ (مقاله انتخابی)
جامعۀ مصرف گرا (مقاله انتخابی)
آداب زناشویی و خصوصیات مثبت و منفی کودک (مقاله انتخابی)
سالنامه حجامت 1400 شمسی (هدیه پایگاه طب شیعه)
بهداشت زناشویی و ضرورت­ های آن در اسلام
مَـــرهَـــم؛ توصیه‌هایی از طبّ سنّتی ایران به راهیان سفر اربعین(ویراست دوّم)
کودکان ثروتمندان از طعم غذاهای سالم‌ بیشتر لذت می‌برند (مقاله انتخابی)
ساده انگاری در مقوله «مُد»!!
قبل از انتشار عکس فرزندتان در فیسبوک، به آینده‌اش فکر کنید (مقاله انتخابی)
وقتی به‌جای تجربه‌کردن زندگی از آن عکس می‌گیریم، چه چیزی را از دست می‌دهیم؟
هر غذایی فلسفۀ خودش را دارد (مقاله انتخابی)
نقش بینش توحیدی در سلامت انسان (مقاله انتخابی)
سالنمای حجامت 1399 شمسی (هدیه پایگاه طبّ شیعه)
سالنمای حجامت 1398 شمسی (هدیه پایگاه طبّ شیعه)
کاربران موبایل دقت کنید!
چه شد که ما آدم ها از لحاظ روانی اینقدر ضعیف و تنبل شدیم؟ (مقاله انتخابی)