خیلی عالی رود خدا قوت
مولود

باسلام دخترم ۱۳ سالشه هما هنوز عادت نمیشه. دیروز بدنشو معاینه کردم موهای شرمگاهیش کامل رشد کرده و سینشم تقریبا داره در میاد. ایا طبیعیه که عادت نشده هنوز یا باید ببرم دکتر؟
فاطمه

سلام واحترام خدمت شما همسرم۴۵سال داره ودچار کم شنوایی و وزوز گوش شده.این اتفاق حدود۵سال پیش بعد ی سرماخوردگی تقریبا طولانی براشون اتفاق افتاده.واقعا اذییت میشن.درمان چیست؟
ازیتا حسنی

با سلام. من شش روزه که شروع کردم پیازدرمانی رو طبق دستور شما. پادرد های شدید شبیه پریوددارم از دیروز. ایا مرتبط هست به پیازدرمانی؟
مریم

سلام آقای دکتر، اولا اگه ممکنه در مورد افزایش قند مادر در دوران بارداری هم اگه ممکنه مطالبی رو بیان کنید و بفرمایید در دوران بارداری اگر مادر کمی دچار افزایش قند خون باشه، کم کردن و قطع کردن مصرف شیرینی های مصنوعی برای کنترل قند کفایت می کنه یا باید شیرینی های طبیعی مثل عسل، خرما و شیره هم کنار گذاشته بشه؟ ممنون.
من

سلام واحترام ممنون آقای دکتر از پاسختون خدا حفظتون کنه.
.

جواب سوال اول رو ندادید آیا کیست سینوس فکی همون ترشحات سینوس است ؟ با تشکر
ایساتیس فراهانی

سلام.سپاس گزارم که منوراهنمایی کردین.خدابه شماعمرباعزت بده.سردرگم بودم که چیکارکنم اولین بارمه چنین مشکلی پیداکردم.واقعاتواین دنیایی که همه به فکرخودشونن وکسی کمک حال کسی نیست شماصادقانه ودلسوزانه جواب سوال رومیدین.بدون این که بدونین کی هست وکجاست.امیدوارم همیشه خدانگه دارشماباشه
فاطمه

سلام. خیلی ممنون از مطالب تون. خواستم بدونم که منظور از رو به قبله بودن یعنی چی؟؟؟ منظور تون اینه که مثل مرده به شانه راست رو به قبله نباشیم یا اینکه به صورت خوابیده در جهت جنوب غربی؟؟؟( منظورم اینه که سر به سمت شمال شرقی و پا ها به سمت جنوب غربی) و نکته دیگر اینکه من آلتم دچار انحراف است. آیا این مشکل جدی است یا نه؟؟!! درمان انحراف آلت چیست؟؟؟ با تشکر
محمدرضا

باسلام میبخشین آقای دکتر پیرو سوال قبلیم من دم کرده گل بنفشه و بابونه و گل پنیرک ، بایکم عسل و آبلیمو میدم برا عفونت ادراری دختر م بنظرتون اینا میتونه موثر باشه ؟
.
زندگی استعماری؛ طبّ استعماری
افسانه پیشرفت(مقاله انتخابی)
تعداد: 0 میانگین: 0
[تعداد بازدید : 6847]

[نسخه چاپی]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

و صلّی الله علی محمّد و آله الطّاهرین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین

افسانه پیشرفت

کرک پاتریک سیل1 


چکیده: 

 
در یکى دو قرن اخیر، شاید هیچ اندیشه اى به اندازه اندیشه پیشرفت و ترقى، پژواک و انعکاس نداشته است. بشر جدید سرمست از نظریه اى است که مى گوید تاریخ بشر رو به ترقى و پیشرفت داشته و هر روز از روز قبل بهتر و متکامل تر مى شود، اما آیا چنین نظریه اى مبتنى بر واقعیت است و اگر هست، آیا در ازاى بهایى که براى این پیشرفت پرداخته شده، نتایج به دست آمده، مطلوب بوده است؟ مقاله زیر به موشکافى این مسأله مى پردازد. 



به وضوح پانزده سالگیم را در حالى که با پدرم در اتاق ناهار خورى پشت میز نشسته بودیم و در مورد پیشرفت بحث مى کردیم، به خاطر مى آورم. در آن زمان از تمام تجربه و دانشى که داشتم، در حرف هایم استفاده کردم. به پدرم گفتم که در عصر پیشرفت و ترقى زندگى مى کنیم و براى مثال از او خواستم، ماشین هاى زشت و غیرقابل اعتماد و کندروى گذشته را با ماشین هاى مجلل و کارآمد و تندروى امروزى مقایسه کند. 

 
پدرم مشتاقانه به بحث ادامه داد و درباره نتایج داشتن این ماشین هاى پرزرق و برق امروزى سؤال کرد. حرفى براى گفتن نداشتم. اطلاعاتم براى جواب دادن بسیار اندک بود. وى سخنانش را ادامه داد و پرسید: چند نفر سالانه به خاطر این ماشین هاى تندرو جان خود را از دست مى دهند؟ چند نفر معلول و فلج مى شوند؟ زندگى براى سازندگان این ماشین ها چگونه است؟ کسانى که درست مثل فیلم هاى چارلى چاپلین، کار یکنواختى را ساعت به ساعت، روز به روز بر روى آن خط هاى مونتاژ انجام مى دهند؟ چقدر جاده و راه براى گذر و توقف همین ماشین ها در مزارع و جنگل ها، شهرها و روستاها ساخته شده اند؟ سوخت مصرفى آن ها به چه قیمت و از کجا تهیه شده است؛ و اگر تمامى سوخت را به مصرف برسانیم، چه اتفاقى خواهد افتاد؟ 


خوشبختانه قبل از این که بتوانم جوابى براى سؤال هایش بیابم، وى شروع به توضیح درباره مقاله اى کرد که در باب پیشرفت نوشته شده بود، با مفهومى که پیشتر هرگز در آن مورد نیاندیشیده بودم. مقاله در حیطه دانش اجتماعى بود، حیطه اى که هرگز به آن قدم نگذاشته بودم و نویسنده آن کارل بکرِ2 معروف بودکه در آن زمان نامش را نشنیده بودم. 


مقاله، پانزده سال قبل از بحث من و پدرم نوشته شده بود و در این فاصله، همان طور که دنیاى مدرن پیشرفت مى کرد و اختراعات جدید به ثبت مى رسید، دلیل منطقىِ تردید پدرم نسبت به ترقى را دریافتم. اختراعاتى مانند تلویزیون، متّه برقى، میکروفر، قدرت هسته اى و... همگى ذات مشکل ساز ترقى را نشان مى دهند. 


هنگامى که بالاخره از مقاله بکر آگاه شدم، هیچ نیروى علمى و خاصى لازم نبود تا مرا قانع کند که پیشرفت مفهومى تاریخى و خاص دارد و وجهه آن نه به عنوان اصل اجتناب ناپذیرى مانند قانون جاذبه ـ آن گونه که در نوجوانیم مى اندیشیدم ـ بلکه به صورت طرحى تاریخى براى هر هدف قابل تحققى در دوران رنسانس و پیشرفت تبلیغات براى سرمایه دارى است. 


این تعریف به جز یک تصور پایدار نبود، طرحى که همانند تمام اسطوره هاى تاریخى تحقق یافت و از طریق استثمار طبیعت و دست یابى به مواد جدید به مقیاس زیاد، از تمام عقاید دوره اى و جاودانه بشریت مبنى بر پیشرفت شرایط زندگى انسان ها حمایت کرد. 


هم اکنون به طور حتم عده بسیارى چنین استنباطى دارند. پانزده ساله هاى امروزى زیادى با دیدن مخاطرات بسیارى که باعث آن ها تکنولوژى جدید بوده است، (مخاطراتى که تعدادى از آن ها حتى ادامه حیات آدمى را تهدید مى کند)، متوجه این مسأله شده اند که چیزى در این تصور از پیشرفت اشتباه است. فهمیدن این موضوع که جنگل ها با سرعت سالانه 56 میلیون جریب در حال تخریبند؛ و این که سالانه میلیون ها هکتار زمین در جهان بیابان مى شوند و هفده منطقه عمده ماهیگیرى جهان در ورطه نابودى اند؛ و تنها چند دهه با اتمام منابع سوختى فاصله داریم و... دردناک است. سیستم اقتصادى این جهان که عملکردش چنین بهایى را طلب مى کند، مدعى است که در مسیر صحیحى گام بر مى دارد و این مسیر به نام «پیشرفت» خوانده مى شود. 


تعبیر اى کامینگز3 از پیشرفت در دنیاى امروز که بى تردید دوست انسان هامحسوب نمى شود، این چنین است: «بیمارىِ راحت طلبى» و به راستى این گونه بوده است. ولى از زمان موفقیت سرمایه دارى، مى توان گفت تنها عده محدودى از جمعیت جهان در راحتى و آسایش زندگى مى کنند که البته آسایش آن ها همواره در خطر نابودى است و به بهاى گزافى به دست آمده است. 


برآورد شده است که امروزه از جمعیت تقریبا شش میلیارد نفرى کره زمین، حداقل یک میلیارد نفر در فقر کامل زندگى مى کنند؛ زندگى هایى پوچ، آکنده از ظلم و خوشبختانه کوتاه. دو میلیارد نفر زندگى بسیار ساده اى را با حداقل ها مى گذرانند؛ غذایشان معمولاً نشاسته است؛ آب آشامیدنى در اختیار ندارند و از امکانات بهداشتى استفاده نمى کنند. بیش از دو میلیارد نفر با حداقل شرایط اقتصادى مطلوب زندگى مى کنند؛ با درآمد سالانه کمتر از پنج هزار دلار، بدون هیچ ملک و اندوخته اى یا ثروتى که پس از مرگ براى فرزندانشان به جاى بگذارند. یک میلیارد نفر باقى مانده، در حال تلاش براى ساختن زندگى اى سرشار از آسایشند، با شغل و درآمدى نسبتا مناسب و تنها عده کمى از این جمعیت، به زندگى راحتى دست یافته اند. (به دلار آمریکا) در جهان حدود 250 میلیاردر و تقریبا سه میلیون نفر میلیونر وجود دارد که دارایى خالصشان، مجموعا بیشتر از 45% کل دارایى مردم جهان است. 


آیا این پیشرفت است؟ بیمارى اى که تنها عده محدودى بدان دچار شده اند؟ و با چنین بى عدالتى و نابرابرى؟ در آمریکا ـ پیشرفته ترین کشور جهان که مفهوم پیشرفت و ترقى در آن به صورت آرمانى تحقق پذیر است ـ بیش از چهل میلیون نفر زیر خط فقر زندگى مى کنند و حدود بیست میلیون نفر دیگر فاقد وضعیت مالى مطلوبند. شش میلیون نفر بى کار وجود دارد و سى میلیون نفر از پیدا کردن کار نا امید شده اند. چهل و پنج میلیون نفر به صورت قراردادى کار مى کنند؛ کارهاى موقتى یا نیمه وقت بدون هیچ سود یا بیمه اى. تقریبا دو سوم دارایى کشور تحت مالکیت پنج درصد صدرنشین باقى مانده است. شصت درصد مردم دارایى ملموسى ندارند یا بدهکارند. بیست درصد صدرنشین، مالک نیمى از درآمد کل هستند و بیست درصد جمعیت کشور، کمتر از 4% کل درآمد کشور را دارند. 


آمارهاى ارائه شده، به سختى بیانگر وجود پیشرفت مالى است. به طور حتم انسان هاى زیادى در سراسر آمریکا و کشورهاى صنعتى به گونه اى زندگى مى کنند که سال ها پیش آرزویش را داشته اند ولى مى توان گفت، تقریبا یک سوم از جمعیت کشورهاى صنعتى، زندگى مرفهى دارند. با این وجود، آمار نشان مى دهد که دقیقا همین جمعیت از یک بیمارى رنج مى برند که آن را بیمارى پیشرفت یا آفلونزا4مى خوانند. مشخصات این بیمارى این چنین است: بیمارى قلبى، استرس، کار بیش از حد، مشکلات خانوادگى، الکلیسم، ناامنى، کم خونى، تنهایى، مصرف گرایى و از همه مهم تر، سرد شدن قلب ها. 
لیوپل کر5 اقتصاددان اتریشى، که مقاله تأثیرگذار او «شکست جوامع» وسیلهمهمى براى درک خطاهاى ترقى سیاسى در نیم هزاره گذشته بوده است، در بیشتر مواقع، سخنرانى اش را این گونه پایان مى برد: 


«تصور کنید در قطار پیشرفت نشسته ایم که به سرعت و راحتى به سمت جلو پیش مى رود. سوختش به سرعت تحلیل مى رود ولى قطار با انگیزه تشویق اقتصادانان پیش مى رود. عکس العمل ما هنگامى که متوجه مى شویم تنها چند مایل جلوتر، جایى که ریل به رودخانه اى عمیق ختم مى شود، آبشار و پرتگاه خطرناکى وجود دارد و مستقیم به سمت آن در حرکتیم، چیست؟ آیا به پیشنهاد همان اقتصاددانان، مبنى بر مصرف سوخت بیشتر براى رسیدن به سرعتى بیشتر گوش فرا مى دهیم؟ با این احتمال که با این سرعت زیاد مى توانیم ابرى از بخار بسازیم که آن چنان قدرتى داشته باشد که بتوانیم از روى آن به آن سوى پرتگاه برویم. یا به سوى ترمزها مى رویم و براى هر چه زودتر توقف کردن قطار، با تمام توان از آن ها استفاده مى کنیم؟» 


پیشرفت و ترقى همانند تصورى است که به ما اطمینان مى دهد، این سرعت زیاد به خودى خود هیچ وقت اشتباه نیست؛ شناخت بهتر محیط زیستمان، دانشى است که به ما مى آموزد، این سرعت زیاد براى ما همچون یک بلا است. 


قبل از آغاز این پیشرفت ها که با دانش و فن آورى جدید به وجود آمد، جامعه مدرن صنعتى از منابع طبیعى استفاده هاى بسیار کرد و در این حکومت جدید، آیین مذهبى و مسلک ها، با تقلیدى بسیار مجلل تر و ویرانگرتر با غرور و خودبینى مشابهى بر سیطره طبیعت استوار شد. اکنون این گونه به نظر مى رسد که ما حتى براى قربانى کردن زیست زمین نیز آمادگى داریم. 


هیچ کس از این که زیست زمین تا چه حد ترمیم پذیر است، آگاهى ندارد. این که قبل از این که از کار بیفتد، توان تحمل چه مقدار آسیب را دارد و یا حداقل قبل از این که بتواند آن چنان خوب کار کند که بتواند نوع بشر را زنده نگاه دارد. در سال هاى اخیر، انسان هاى بانفوذ و صاحب نظر درباره پیشرفت هاى تکنولوژیکى هشدار داده اند. آنان مى گویند، در صورت ادامه این روند، به زمین ـ که پیشرفت بدان وابسته است ـ آسیب هاى جدى وارد خواهد آمد. 


مؤسسه «ناظر جهانى» که آمار چنین آسیب هایى را به صورت سالانه منتشر مى کند، هشدار داده است که امنیتى براى زندگى بشر بر روى زمین ـ که باید از هواى سالم آب، خاک، دما ـ براى ادامه زندگى استفاده کند، وجود ندارد و این کره خاکى هر دهه از دهه قبل وضعیت خطرناک ترى پیدا مى کند . 


چندى پیش، تنى چند از دانشمندان محیط زیست و نخبگان و فعالان در این زمینه، ساکن در مورلیاى مکزیک، اخطاریه اى در باب «تخریب محیط زیست» منتشر کردند که نظریه متفق القولى در باب خطر نابودى زندگى بر روى سیاره زمین را توضیح مى داد. به تازگى انجمن دانشمندان آمریکایى حامى محیط زیست، در بیانیه اى که به امضاى بیش از یکصد تن از نامداران و هزار و ششصد نفر از اعضاى آکادمى هاى بین المللى سراسر جهان رسیده بود، اخطاریه اى براى نوع بشر صادر کردند و در آن اعلام نمودند که در صورت ادامه تجاوز به طبیعت و رشد بى رویه صنعت، مصیبت هاى زیادى براى جوامع انسانى به بار آمده و سیاره زمین به صورت جبران ناپذیرى لطمه خواهد خورد. در آن زمان، دیگر ادامه زندگى در این سیاره امکان پذیر نخواهد بود. 


اقتصاد جهانى به چنین اخطارهایى توجه نمى کند و برعکس توسعه و استعمارش را به سرعت ادامه مى دهد. وضعیت اقتصاد جهانى در پنجاه سال اخیر، پنج برابر رشد داشته است و تا زمان به اتمام رسیدن منابع جهانى، با سرعت سرگیجه آورى به این روند ادامه خواهد داد. این روند اسراف گرایانه، باعث تولید مقادیر کاهش ناپذیر آلودگى مى شود و نابرابرى و بى عدالتى را بین جوامع جهانى افزایش مى دهد. 


تصور کنید، ناظرى بى طرف مأمور سنجش موفقیت «ترقى» که به نام کاپیتال ـ پى خوانده مى شود، شده است. ترقى از زمانى که از دانش و سرمایه برخوردار شد، این چنین نام گرفت و همین اتفاق، بنیان گذار تمدن مدرن و صنعتى شد. 


آیا پیشرفت براى نوع بشر مفید بوده است یا خیر؟ براى سایر موجودات زنده چطور؟ آیا براى انسان ها نسبت به گذشته، شادى بیشترى را به ارمغان آورده است؟ عدالت بیشتر؟ برابرى بیشتر؟ رضایت بیشتر؟ و اگر این پیشرفت به واقع منافعى براى بشر داشته است، آن منافع به چه بهایى به دست آمده است؟ آیا این منافع ادامه خواهند داشت؟ 


اگر خوش بینانه به موضوع نگاه کنیم، غیرقابل انکار است که مردم رفاه مادى بیشترى به دست آورده اند؛ البته تنها یک ششم از مردم جهان. جهان داراى سیستم هاى حمل و نقل و ارتباطات پیشرفته اى شده است که به انسان ها این امکان را مى دهد که با سرعت و شتابى که در گذشته هیچ گاه امکان پذیر نبوده است، به تبادل کالا و اطلاعات بپردازد. طول عمر افراد براى حدود یک سوم از کل جمعیت جهان افزایش یافته است. بهداشت و سلامت افراد نیز افزایش بسیارى یافته است و این امر، باعث ده برابر شدن جمعیت جهان در سه دهه گذشته شده است. 


و اگر از دید منفى گرایانه به مسأله پیشرفت نگاه کنیم، قیمت و بهایى که براى به دست آوردن این امکانات پرداخته ایم، به چشم مى آید. نتایج این پیشرفت بر روى موجودات زنده و سیستم هایى که براى تأمین آسایش بیش تر به وجود آمده است، همان گونه که دیدیم، مهلک و ویرانگر بوده است. یکى از آمارهاى به دست آمده، نشانگر این موضوع است که تنها در قرن گذشته، نسل هزاران نوع موجود زنده منقرض شده است. 


اثرات پیشرفت بر روى پنج ششم باقى مانده از انسان ها نیز به همین گونه ویران کننده بوده است. این انسان ها همانند سایر موجودات منقرض نشدند، بلکه اجتماعاتشان پراکنده و نابود شده، اقتصادشان درهم پیچیده و خراب شده و از همه بدتر، محیط زیست شان نابود شده است و انسان ها را به سوى فقر و محرومیت سوق داده است و قبل از این که جوامعشان صنعتى شود، عوارض آن را تحمل مى کنند. 


اما آیا آن یک میلیارد نفر باقى مانده که در استانداردهاى زندگیشان، استفاده کامل از تمام منابع در دسترس جهان گنجانده شده است، از نتیجه این زندگى احساس شادمانى مى کنند؟ این چنین به نظر نمى رسد. هیچ آمار اجتماعى از جوامع صنعتى و پیشرفته بر این موضوع دلالت نمى کند که مردم خشنودتر از نسل هاى گذشته زندگى مى کنند. بررسى هاى متفاوت نشان مى دهد که «میزان ناراحتى» میان مردم این گونه کشورها افزایش یافته است و شواهد قابل ملاحظه و مستندى مانند افزایش بیمارى هاى روانى، مصرف مواد مخدر، جرم و جنایت، طلاق و افسردگى، این بحث را مطرح مى کند که تحول و توسعه مادى نتوانسته است در زندگى انسان ها شادى به وجود آورد. 


به راستى در مقیاس وسیع، تقریبا همه پیشرفتى که انتظار به دست آمدنش مى رفت، با وجود تکنولوژى و پول زیادى که براى آن صرف شد، به دست نیامده است. 


تمام رؤیاها و آرزوهاى واهى بر باد رفته اند و آن هایى که هدر نرفته و به واقعیت پیوسته اند، مثل انرژى هسته اى، کشاورزى شیمیایى و رفاه اجتماعى، به صورت کابوس هایى براى بشریت درآمده اند. این «ترقى» حتى در پیشرفته ترین جوامع نیز فقر را به طور کامل از بین نبرده است. در بیست و پنج سال اخیر، تعداد فقرا افزایش و سطح درآمد کاهش یافته است. کار شاق به معناى افزایش ساعات کارى براى هر دو جنس زن و مرد بوده و میزان بیمارى (بسترى شدن در بیمارستان ها، مریضى و میزان مرگ و میر)، از سال 1980 افزایش یافته است. 


ساده به نظر مى رسد، زیر پوشش آسایش و طول عمر و هر آنچه که تنها به عده محدودى منحصر شده و هر کدام نتایج خسارت بارى بر محیط زیست باقى گذارده اند، «پیشرفت» کار مهمى نکرده است. البته به طور حتم براى وارثان این پیشرفت، چنین نظریه اى صادق نیست؛ زیرا ثروت همواره براى بشر درخور ستایش بوده و براى زندگى بهتر و سعادت بارتر لازم و کافى دانسته شده است. جزئیات این پیشرفت براى این وارثان، بسیار واضح و ساده است، پیشرفت مادى هر چه بیشتر، سریع تر، بهتر و دیگر هیچ. 


اما ناظر بى طرف کوته بین نیست و قادر به دیدن عمق فاجعه بار و مرگ آور نارسایى هاى این دیدگاه مى باشد. این ناظر به آسانى به این نتیجه مى رسد که با توجه به نتایج مثبت بسیار کم حاصل از این پیشرفت، بهاى پرداخت شده براى آن بسیار زیاد است. اگر جوامع و زیست کره تا کنون از نتایج این پیشرفت، صدمات جبران ناپذیر نخورده باشند، قادر به پرداخت چنین بهایى براى بیش از چند دهه دیگر نخواهند بود. 


منبع: www.primitivism.com 




منبع :

سیاحت غرب شماره 15



نظرات
نظر خود را ثبت کنید

کاربر گرامی؛ سلامٌ علیکم

 

لطفا پیش از ثبت نظر خود توجه داشته باشید:


تجویز دارو و پیچیدن نسخه برای بیماری و مشکلات شخصی و موردی، نیاز به شرح حال کامل و معاینه بالینی دارد که طبیعتاً از طریق ارتباط مجازی، قابل حصول نیست.

 

 

لذا خواهشمندیم از تقاضای نسخه و دارو برای بیماری های موردی، اجـتناب فرمایید.

 

سایر نکات:


❶از اعلام نشانی و تلفن درمانگاه معذوریم. درصورت تمایل از طریق پایگاه «طبیب شهر»، پزشک مورد نظر خود را جستجو کنید.

ابتدا مقالات مربوطه را مطالعه کنید و پس از اطمینان از نبود اطّلاعات مورد نظرتان، نسبت به طرح سؤال اقدام کنید. از پاسخگویی به سؤالاتی که در متن مقاله پاسخ داده شده اند معذوریم.

❸از طرح سؤال هایی که نیاز به پاسخ های خصوصی و ارسال به پست الکترونیک دارد خودداری فرمایید.

❹پاسخگویی به سؤالاتِ کلّی و نیازمند پاسخ های مفصّل در توان پایگاه نیست.

❺نشانی پست الکترونیک شما در نزد پایگاه طبّ شیعه محفوظ است.

❻هرنظر را تنها یک بار ارسال کنید و از تکرار ارسال نظرات خودداری کنید.

❼حتّی المقدور از ارسال نظرات به صورت «فینگیلیش» خودداری کنید.

❽پاسخ هاي ارائه شده، كلّي و عمومي هستند و پاسخ دقيق و تخصّصي، تنها با ويزيت بيمار امكانپذير است

 

 

با سپاس و امتنان        

دکتر وحید علیان نژادی

نام :  
ایمیل :
* نظر شما
 

سایر مقالات این موضوع

جامعه ستیزی به بهانه کرونا [350بازدید]
وقتی به‌جای تجربه‌کردن زندگی از آن عکس می‌گیریم، چه چیزی را از دست می‌دهیم؟[1005بازدید]
«بنزین»، «گازوئیل» و «خوراک دام» به ‌خورد مردم ندهید.[1558بازدید]
چه شد که ما آدم ها از لحاظ روانی اینقدر ضعیف و تنبل شدیم؟ (مقاله انتخابی)[2537بازدید]
وقتی با فرزندت هستی، آن گوشی لعنتی‌ را بگذار کنار (مقاله انتخابی)[2434بازدید]
چرا بلافاصله بعد از جشن تولد نباید فیلم‌هایش را ببینیم؟ (مقاله انتخابی)[2638بازدید]
چگونه انقلاب جنسي، جامعه امريكا را براي هميشه دگرگون كرد؟ (مقاله انتخابی)[3017بازدید]
هر چه فقیرتر باشی، بیشتر به صفحهٔ گوشی‌ات نگاه می‌کنی (مقاله انتخابی)[3431بازدید]
بگذارید دوباره حوصلۀ بچه‌هایتان سر برود (مقاله انتخابی)[3698بازدید]
مخترع «واقعیت مجازی» می‌گوید همین حالا شبکه‌های اجتماعی‌تان را حذف کنید! (مقاله انتخابی)[4427بازدید]
کودکی بهترین دوران برای یادگیری زبان خارجی نیست!! (مقاله انتخابی)[3858بازدید]
لطفاً کمی غیربهداشتی باشید!! (مقاله انتخابی)[3084بازدید]
برای بچه‌ها به جای تبلت بیلچه بخرید (مقاله انتخابی)[3263بازدید]
چرا برخی از زنان ایرانی پلنگ شده‌‎اند؟ (مقاله انتخابی)[3753بازدید]
بیوتروریسم؛ یک جنگ نابرابر (مقاله انتخابی)[3635بازدید]
وقتی آنلاین هستیم خودمان باشیم (مقاله انتخابی)[3854بازدید]
جامعۀ مصرف گرا (مقاله انتخابی)[3773بازدید]
چرا آدم‌های خوب در شبکه‎های اجتماعی تحمل‎ناپذیر می‌شوند؟ (مقاله انتخابی)[3819بازدید]
​تکنولوژی تراریخته؛ راهی برای افزایش محصول یا بیماری؟ (مقاله انتخابی)[3950بازدید]
ابر سربازان آینده؛ آخرین نسل از سلاح‌های زیستی (مقاله انتخابی)[3745بازدید]

نمایش تمامی عناوین این موضوع

آخرین مقالات

هر چه فقیرتر باشی، بیشتر به صفحهٔ گوشی‌ات نگاه می‌کنی (مقاله انتخابی)
نقش بینش توحیدی در سلامت انسان (مقاله انتخابی)
آداب زناشویی و خصوصیات مثبت و منفی کودک (مقاله انتخابی)
مقاومت آنتی بیوتیکی: باکتریهای مرگبار بر می گردند (مقاله انتخابی)
ساده‌زیستی نه‌فقط زیبا بلکه ضروری است (مقاله انتخابی)
هر غذایی فلسفۀ خودش را دارد (مقاله انتخابی)
«با لبخند کارکردن» چگونه به زنان آسیب می‌رساند؟ (مقاله انتخابی)
دستورات حفظ سلامتی و تغذیه برای بیماران مبتلا به سرطان
بازی با احتمالات؛ بازی با سلامت مردم-محصولات تراریخته؛ نابودگر نسل‌های آینده (مقاله انتخابی)
بررسی و تحلیل سند 2030 یونسکو (مقاله انتخابی)
به نام نوزادان به کام ابرشرکت‌ها (مقاله انتخابی)
مخترع «واقعیت مجازی» می‌گوید همین حالا شبکه‌های اجتماعی‌تان را حذف کنید! (مقاله انتخابی)
جهان فشن؛ صنعتی استثماری برای استحمار دیگران ( مقاله انتخابی)
خشکسالی با طعم نوشابه؛ کارخانه‌های کوکاکولا چگونه منابع آب جهان را می‌بلعند؟ +عکس و آمار (مقاله انتخابی)
5 برنامه غذایی پیشنهادی به زوج های نابارور
لطفاً کمی غیربهداشتی باشید!! (مقاله انتخابی)
صنعت قند با خریدن دانشمندان، تقصیرها را گردن چربی انداخت (مقاله انتخابی)
بیوتروریسم؛ یک جنگ نابرابر (مقاله انتخابی)
«بنزین»، «گازوئیل» و «خوراک دام» به ‌خورد مردم ندهید.
به بهانه‌ِی سلامتی؛ به بهای مرگ (مقاله انتخابی)
استعمار نوین در سایه آموزش زبان انگلیسی (مقاله انتخابی)
جذابیت و زیبایی به قیمت انواع سرطان (مقاله انتخابی)
ویز،اپلیکیشن ناوبری اسراییل (مقاله انتخابی)
کودکان ثروتمندان از طعم غذاهای سالم‌ بیشتر لذت می‌برند (مقاله انتخابی)
آب گوشت‏، هنوز هم غذای لذیذی است! (معرّفی 15 نوع آبگوشت سنّتی)
برنامه استاندارد غذایی 14 روزه