باسلام. من دودوره لکه بینی طولانی اما سبک دارم. سونو دادم. حدودرحم وضخامت اندومتر منظموطبیعیه. 3 فیبروم دارم. ساب سروزال 15*21م.م درفوندوس و 24*37م.م درجدارقدانی رحم. و سومی اینترامورال 21*23م.م درجدارخلفی. 43ساله هستم. تاالان بارداری نداشتم چون نخاستم. تصمیم به بارداری دارم و 6ماهه در اقدامم ک بااین فیبرومها گفتن اول باید عمل کورتاژ انجام بشه بعد اقدام برای بارداری.. آیا پیاز درمانی رو میشه جایگزین کورتاژ کرد. توصیتون چیه برای من.
رضایی

سلام و احترام، من ۲۸ سالمه و با قد ۱۷۰ و وزن ۹۲ از شنبه این رژیم رو شروع کردم و همه نکات رو دقیق رعایت میکنم، اما یبوست گرفتم و اصلا هم لاغر نشدم، پس چطور پاکسازی انجام میشه؟
فاطمه

سلام ببخشید خوردن رازیانه برا کسی که پرولاکتین خونش بالاست ضرر داره؟ با تشکر
فروزان

سلام ممنون از پاسخگوییتون واقعا عالی این دستور یه مشکل دارم من طبعم گرم و خشکه و با مصرف این دستور اگزما رو دست هام میزنه ممنون میشم در این مورد هم راهنماییم کنید
سمیه

سلام خوردن داروی هاضوم ، جامع امام رضا با مقداری زیره در بارداری مجاز هست؟
مهسا

خواهش میکنم جوابمو زودتر بدین
m.p

سلام ببخشید من مجردم وتنبلی تخمدان شدید دارم و فقط با قرص عادت میشم سوال من اینکه ایا این روش رو همراه با خوردن قرص سیپرترون کامپاند انجام بدم اشکالی داره چون دکتر می گفت که نباید همراه با قرص های شیمیایی داروهای گیاهی خورد؟
زهرا

سلام خسته نباشید من 42 سالمه و 20 ساله میگرن دارم جدیدا فهمیدم مشکل سینوزیت هم دارم دارم از بخور درمانی های شما استفاده میکنم ابریزش شدید و حالت زکام و گرفتگی بینی پیدا کردم بازم به بخور ادامه بدم؟ و دارم از داروگیاهی هایی که گفتین هم میخورم با ادامه این روند خوب میشم؟ و میخوام زالو درمانی هم بکنم
الناز معروفی

مطالب شما بسیار مفید بود متشکرم
امیرحسین ثریا

سلام دکتر بنده بعد از حجامت گوشت شور خوردم و دچار خارش و گری شدم به توصیه بعضی حجامت مچ پا برای خارج کردن بخار کبد انجام دادم خارش و گری من کم شده اما کامل خوب نشده و هنوز باقی است و اذیت کننده خواستم بدونم چه کنم آیا راهی برای درمان هست یا مورد این چنینی درمان شده ؟ لطفاً کمک کنید با تشکر
علی
زندگی استعماری؛ طبّ استعماری
لابى صنعت مواد غذایى چاق کننده(مقاله انتخابی)
تعداد: 0 میانگین: 0
[تعداد بازدید : 5996]

[نسخه چاپی]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

و صلّی الله علی محمّد و آله الطّاهرین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین

لابى صنعت مواد غذایى چاق کننده

 


جاناتان رو1 ـ گرى راسکین2 

 


چکیده: 

 

نویسنده به بررسى حمایت شدید دولت آمریکا از لابى تولید کننده مواد چاق کننده و شرکت هاى تولید مواد غذایى نامرغوب مى پردازد و توضیح مى دهد که چگونه دولت آمریکا با استفاده از راهکارهاى خود و بدون توجه به وضعیت بهداشتى جامعه، تنها در اندیشه حفظ منافع افرادى است که از دولت حمایت مالى مى کنند. 



دولت بوش با احساس مسؤولیت شخصى مشکل دارد. از نظر آن ها، همه باید نسبت به اعمال خود احساس مسؤولیت داشته باشند، اما وقتى نوبت به دولت و دوستان دولت مى رسد، دیگر مسأله احساس مسؤولیت اهمیت خود را از دست مى دهد. 

 
به عنوان مثال، مى توان به طرح اخیر سازمان بهداشت جهانى براى مبارزه با گسترش چاقى، دیابت و بیمارى هاى مرتبط با آن در سراسر جهان، اشاره کرد. این طرحِ سازمان بهداشت جهانى (WHO) ـ که استراتژى جهانى در باره رژیم غذایى، فعالیت بدنى و بهداشت نامیده شده است ـ دولت ها را ترغیب مى کند تا اقداماتى از قبیل طبقه بندى بهتر غذا، محدود کردن تبلیغات غذاهاى نامرغوب، ترویج رژیم هاى غذایى سالم و حاوى میوه جات و سبزیجات بیش تر و مواد قندى کم تر را اتخاذ کنند.هم چنین این طرح، دولت ها را وادار مى سازد تا اطمینان حاصل کنند که در مدارس، مواد غذایى نامرغوب و نوشابه ترویج نمى شود. مطالعات سازمان بهداشت جهانى نشان مى دهد که رژیم هاى غذایى ناسالم و عدم فعالیت بدنى، دلایل اصلى بیمارى قلبى، دیابت نوع دوم و برخى از انواع سرطان در جهان اند. 

 
ممکن است کسى فکر کند، ایالات متحده با این طرح موافق باشد. ما (مردم آمریکا) به طور مستقیم با مشکل چاقى مواجه هستیم؛ تقریبا 32 جمعیت ما (مردم آمریکا) اضافه وزن دارند. باید قبول کنیم که سهم زیادى از چاقى رو به افزایش جهانى، ناشى از مواد غذایى نامرغوبى است که شرکت هاى آمریکایى مانند کوکاکولا، پپسى کولا، مک دونالد و کرفت تولید مى کنند. 

 
علاوه بر این، دو سال پیش بوش رئیس جمهور آمریکا، وجود فرهنگى جدید را مبنى بر این که «ما مسؤول تصمیمات خود هستیم»، ضرورى دانست؛ بنابراین شما ممکن است فکر کنید که ایشان اولین کسى خواهد بود که مسؤول نتایج اعمال کشورى است که رهبرى اش را به عهده دارد، اما به هیچ وجه این طور نیست. در عوض، دولت بوش برنامه ضدچاقى سازمان بهداشت جهانى را متوقف ساخته است و آن را به بهانه انجام اصلاحاتى که باعث ناکارآمد شدن طرح مى شود، به تعویق انداخته است و خواستار بررسى دوباره آن است. دولت بوش براى جلب رضایت و اطمینان دوستان خود در صنعت تولید مواد غذایى نامرغوب، از شعارها و ادعاهاى خود دست کشیده است. 

 
هر زمان که دولت مى خواهد آب را گل آلود کند، ابتدا از عامل «علم» استفاده مى کند و از متخصص هاى خود کمک مى گیرد. «ویلیام آره استیگر» مشاور عالى وزارت بهدارى و خدمات انسانى آمریکا (و فرزند خوانده خواهر جورج بوش) طى نامه اى خطاب به سازمان بهداشت جهانى نوشت که در سیاست هاى غذایى این مؤسسه «موارد زیادى وجود دارد که توجیهات علمى براى آن وجود ندارد.» 


ممکن است دانشمندانى که در استخدام صنعت مواد غذایى نامرغوب اند به این مسأله پى نبرده باشند، اما مادربزرگ هاى ما و قبل از آن ها مادربزرگ هاى آن ها متوجه آن بوده اند. دکتر «والتر. تى. سو» رئیس مجمع بهداشت عمومى آمریکا معتقد است: «هر مادرى که داراى عقل باشد مى داند که نباید هر روز به فرزندش بیسکویت و بستنى دهد مگر این که بخواهد که فرزندش وزن زیاد کند.» 


آیا فهمیدن این که یک وعده غذاى شرکت بیگ مک (BigMac) همراه با یک شیربستنى بزرگ که حاوى 1600 کالرى انرژى است، ممکن است باعث ایجاد مشکلاتى در رابطه با چاقى در آینده شود، تا این حد مشکل است؟ اتفاقا مدارک علمى این مسأله را کاملاً تأیید مى کنند. به عنوان مثال، طى تحقیقى که در مجله بین المللى چاقى انتشار یافت، دانشمندان دریافتند که پسران و دخترانى که در یک هفته، سه بار غذاى آماده مصرف کرده بودند، به ترتیب 40 و 37 درصد جذب کالرى بیش ترى نسبت به افرادى که از این غذاها استفاده نکرده بودند، داشتند. 


در تحقیق دیگرى که در شماره این ماه مجله طب اطفال چاپ شده است، تخمین زده شده است که مصرف غذاى آماده ممکن است باعث اضافه وزن 6 پوندى (تقریبا معادل 8/2 کیلوگرم) در هر نوزاد، طى یک سال شود، اما هزینه این تحقیق توسط صنعت تولید مواد غذایى نامرغوب تأمین نشده است. «کار.آر.نورم» پروفسور نروژى که ریاست هیأت علمى را که سازمان بهداشت جهانى را مورد نصیحت قرار داد به عهده داشت، به این مطلب اشاره دارد که انتقاداتى که بر مدارک علمى سازمان بهداشت جهانى وارد آمد «از جانب دانشمندان نبوده بلکه فقط از جانب صنعت تولید مواد غذایى بوده است.» 


سپس دولت متوسل به «مسؤولیت شخصى» مى شود. استیگر مشاور عالى وزارت بهدارى و خدمات انسانى آمریکا طى نامه اى به سازمان بهداشت جهانى نوشت که «دولت از مسؤولیت شخصى براى انتخاب رژیم غذایى که موجب تعادل انرژى در اشخاص، کنترل وزن و سلامتى شود، حمایت مى کند». استیگر هم چنین طى مصاحبه مشابه اى با روزنامه واشنگتن پست اظهار داشت که در برنامه سازمان بهداشت جهانى «آن چه که وجود ندارد، این است که مفهوم مسؤولیت شخصى افراد با آن چه که دولت مى تواند در این راه انجام دهد، در تضاد است». این سخنان، بازگوکننده اظهارات سخنگوى تولیدکنندگان مواد خواربارى آمریکا است که گفته بود: «در استراتژى سازمان بهداشت جهانى، هیچ توجهى به مسأله مهم مسؤولیت شخصى افراد نشده است.» 


این سخنانِ شبیه به هم نمى توانند تصادفى باشند. توجه داشته باشید که دولت بوش خواهان احترام به مسؤولیت شخصى از جانب سردمداران صنعت مواد غذایى نامرغوب مانند چهره قدرتمند صنعت قند و شکر «جوز پپ فنجول»، «اِستیون بِرد» رئیس شرکت سیف وِى سى اى او (Safeway CEO) و «ریچارد.اف. هولت» که صاحب قسمت اعظمى از شرکت کرفت (Keaft) است، نیست. دولت بوش از این افراد نمى خواهد که مسؤولیت میلیاردها دلار پولى را که آن ها و دیگر بازرگانان مواد غذایى نامرغوب، صرف تبلیغات بسیار زیادى کرده اند تا فرزندان ما را به مصرف این مواد تحریک کند، به عهده بگیرند. همین طور از این افراد نمى خواهد که مسؤولیت نتایج روشن و پیش بینى شده این قبیل اعمال، مانند بیمارى هاى ناشى از مصرف مواد غذایى نامرغوب را به عهده بگیرند. 


هر کدام از این افراد ثروتمند، معادل 000/200 دلار از هزینه برنامه هاى انتخاباتى ریاست جمهورى سال 2004 را تقبل کرده اند و در عوض، دولت بوش، پدران و مادران و فرزندان آن ها را به جاى این افراد مسؤول نتایج مصرف این نوع مواد غذایى مى داند. هم چنین وزارت بهدارى و خدمات انسانى که احتمالاً باید به وزارت بازرگانى مواد غذایى نامرغوب و شرکت هاى خدماتى تغییر نام یابد، مسؤول آن است. 


صنعت قند و شکر از زمانى که سازمان بهداشت جهانى در آوریل گذشته تصویب کرد که مواد قندى باید کم تر از 10 درصد از کل کالرى مصرفى روزانه را تشکیل دهند، در تلاش بوده است که فعالیت هاى این سازمان را کُند کند. این انجمن، سازمان بهداشت جهانى را تهدید کرد که از حامیانش در کنگره خواهد خواست تا کمک سالیانه 406 میلیون دلارى آمریکا به این سازمان را قطع کند. هم اکنون ما عقیده داریم که مردم باید مسؤولیت بیش ترى در رابطه با مواد غذایى نامرغوبى که مصرف مى کنند، به عهده بگیرند، اما لابى جهانى مواد غذایى چاق کننده نیز باید مسؤولیت هایى را به علت برنامه تبلیغاتى بى وقفه خود، به خصوص در مواقعى که هدفشان از این تبلیغات، کودکان بوده است، به عهده بگیرد. این مسؤولیت شامل «هنرى کراویس»، بنیانگذار شرکت کوهلبرک کراویس رابرتس نیز مى شود که مالک قسمت اعظمى از کانال یک و سرویس بازرگانى داخل مدرسه است که با تبلیغات نوشابه و مواد غذایى نامرغوب، دانش آموزان مدارس را مورد هجوم قرار داده است. 


این مطلب صحیح است که آقاى کراویس مبلغ 000/700 دلار از هزینه هاى برنامه هاى انتخاباتى بوش را براى انتخابات سال 2004 تقبل کرده است، اما بوش باید درک کند که برخى مواقع باید «نه» گفت. 


به نظر مى رسد مدیرانى مانند آقاى کراویس، روزهاى سختى را براى درک یکى دیگر از راه حل هاى ساده انگارانه دولت مبنى بر این که پدران و مادران، راهنمایان مناسبى براى رفتار فرزندانشان اند، داشته باشند. آن ها با تبلیغات خود که توسط روان شناسان ماهر طراحى شده اند، کودکان را ترغیب مى کنند تا با اصرارهاى بى امان خود، پدران و مادران را وادار به خریدن مواد غذایى نامرغوب کنند. این مدیران، مسؤول اعمالى هستند که باعث اختلال در خانواده مى شود. آقاى رئیس جمهور باید این مسأله را به آن ها گوشزد کند. 


زمان آن فرا رسیده است که دولت آمریکا نیز مسؤولیت به عهده بگیرد و به خنثى کردن تلاش پدران و مادران براى عادت دادن فرزندانشان به خوردن غذاى بهداشتى و سالم پایان بخشد. دولت آمریکا با کوتاهى در این امر، در حقیقت شرکت هاى تولیدکننده مواد غذایى نامرغوب را در کار خود ترغیب مى کند. به عنوان مثال، در قانون مالیاتى آمریکا، هزینه اکثر شرکت هاى تبلیغاتى از مالیات کسر مى شود. بنابراین، بار دیگرى که فرزند شما به علت این که شما نمى خواهید براى او یکى از غذاهاى شرکت بیگ مک (Big Mac) را بخرید شروع به اوقات تلخى کرد، به یاد بیاورید که این مالیات هاى شما است که هزینه این تبلیغات را که باعث آشفتگى فرزند شما شده است، مى پردازد. 


لابى تولیدکننده مواد غذایى نامرغوب، یک نگرش را که باعث آسایش مى شود، در اذهان پرورانده است. زمان آن که بوش از این نگرش حمایت کند گذشته است. این نگرش هم اکنون باید متوقف شود. مالیات تبلیغات مواد غذایى نامرغوب، به خصوص تبلیغاتى که هدف آن ها عمدتا کودکان اند، باید متوقف شوند. ما دیگر خواهان دخالت شرکت هاى وابسته به مالیات در زندگى خانواده هاى آمریکایى نیستیم. ما دیگر خواهان نهادهاى رفاهى که کودکان را وادار مى کند تا براى خرید محصولات شرکت هاى وارپرز، کوکس، اَم و اِمز و دیگر شرکت ها بدخلقى کنند، نیستیم. خود آقاى رئیس جمهورى نیز باید مسؤولیتى را در این مورد به عهده گیرد. وى باید «لَنى گریفس» و «راب لى برن» لابیست هاى شرکت هاى تولیدکننده مواد خواربارى و شرکت کوک را به محل کار خود احضار کند. او باید به آن ها گوشزد کند که با وجود این که هر کدام از آن ها مبلغ 000/100 دلار از هزینه هاى برنامه هاى انتخاباتى ریاست جمهورى بوش براى انتخابات سال 2004 را تقبل کرده اند، اما وقت آن رسیده است که آن ها تصمیم بگیرند که در ارتباط با این مسأله با دولت همکارى مى کنند یا نه و باید این را بدانند که در صورت عدم همکارى، دیگر انتظار کمک از سوى دولت را نداشته باشند. 


آقاى رئیس جمهور باید مدیران صنعت مواد غذایى نامرغوب و مؤسسات تبلیغاتى را به علت نقششان در گسترش چاقى و بیمارى در سراسر جهان مسؤول بداند و آن ها را مورد بازخواست قرار دهد. دقیقا جان میلیون ها انسان در این سیاره در معرض خطر است و جهان احتیاج به یک ائتلاف علاقه مند به مسأله بهداشت جهانى و رهایى کودکان از بند نفوذ لجام گسیخته شرکت ها دارد.


منبع: www.Alternet.org 


منبع :

سیاحت غرب شماره 11



نظرات
  اگر غدد لنفاوی یک کودک6ساله به علت عفونت دندان متورم شده وپس از دریافت چرک خشک کن تورم از بین برود بازهم جای نگرانی هست؟
ارسال کننده نظر : منصوره      تاریخ ارسال نظر : ۸ دي ۱۳۹۸
  

سلام. خیر.


ارسال کننده نظر : مدیر وب سایت      تاریخ ارسال پاسخ : ۱۱ دي ۱۳۹۸



 
نظر خود را ثبت کنید

کاربر گرامی؛ سلامٌ علیکم

 

لطفا پیش از ثبت نظر خود توجه داشته باشید:


تجویز دارو و پیچیدن نسخه برای بیماری و مشکلات شخصی و موردی، نیاز به شرح حال کامل و معاینه بالینی دارد که طبیعتاً از طریق ارتباط مجازی، قابل حصول نیست.

 

 

لذا خواهشمندیم از تقاضای نسخه و دارو برای بیماری های موردی، اجـتناب فرمایید.

 

سایر نکات:


❶از اعلام نشانی و تلفن درمانگاه معذوریم. درصورت تمایل از طریق پایگاه «طبیب شهر»، پزشک مورد نظر خود را جستجو کنید.

ابتدا مقالات مربوطه را مطالعه کنید و پس از اطمینان از نبود اطّلاعات مورد نظرتان، نسبت به طرح سؤال اقدام کنید. از پاسخگویی به سؤالاتی که در متن مقاله پاسخ داده شده اند معذوریم.

❸از طرح سؤال هایی که نیاز به پاسخ های خصوصی و ارسال به پست الکترونیک دارد خودداری فرمایید.

❹پاسخگویی به سؤالاتِ کلّی و نیازمند پاسخ های مفصّل در توان پایگاه نیست.

❺نشانی پست الکترونیک شما در نزد پایگاه طبّ شیعه محفوظ است.

❻هرنظر را تنها یک بار ارسال کنید و از تکرار ارسال نظرات خودداری کنید.

❼حتّی المقدور از ارسال نظرات به صورت «فینگیلیش» خودداری کنید.

❽پاسخ هاي ارائه شده، كلّي و عمومي هستند و پاسخ دقيق و تخصّصي، تنها با ويزيت بيمار امكانپذير است

 

 

با سپاس و امتنان        

دکتر وحید علیان نژادی

نام :  
ایمیل :
* نظر شما
 

سایر مقالات این موضوع

"یادداشت ویژه"؛ بیایید کمی غیر بهداشتی زندگی کنیم![1097بازدید]
از پشت فیلتر زیباتر است؛ اینستاگرام چگونه زندگی‌مان را دگرگون کرد؟[1137بازدید]
پدر پیرم می‌خواست کنار نوه‌هایش بمیرد.[1137بازدید]
چگونه شركت‌هاي بزرگ داروسازي، شما را براي خريد داروهايي كه احتمالاً نياز نداريد، آماده مي‌كنند؟[1290بازدید]
ازدواج تك‌جنسيتي در استراليا؛ چرا اكنون؟[1374بازدید]
جامعه ستیزی به بهانه کرونا [1691بازدید]
وقتی به‌جای تجربه‌کردن زندگی از آن عکس می‌گیریم، چه چیزی را از دست می‌دهیم؟[2270بازدید]
«بنزین»، «گازوئیل» و «خوراک دام» به ‌خورد مردم ندهید.[2971بازدید]
چه شد که ما آدم ها از لحاظ روانی اینقدر ضعیف و تنبل شدیم؟ (مقاله انتخابی)[4271بازدید]
وقتی با فرزندت هستی، آن گوشی لعنتی‌ را بگذار کنار (مقاله انتخابی)[3770بازدید]
چرا بلافاصله بعد از جشن تولد نباید فیلم‌هایش را ببینیم؟ (مقاله انتخابی)[3921بازدید]
چگونه انقلاب جنسي، جامعه امريكا را براي هميشه دگرگون كرد؟ (مقاله انتخابی)[4071بازدید]
هر چه فقیرتر باشی، بیشتر به صفحهٔ گوشی‌ات نگاه می‌کنی (مقاله انتخابی)[5617بازدید]
بگذارید دوباره حوصلۀ بچه‌هایتان سر برود (مقاله انتخابی)[5851بازدید]
مخترع «واقعیت مجازی» می‌گوید همین حالا شبکه‌های اجتماعی‌تان را حذف کنید! (مقاله انتخابی)[6673بازدید]
کودکی بهترین دوران برای یادگیری زبان خارجی نیست!! (مقاله انتخابی)[4769بازدید]
لطفاً کمی غیربهداشتی باشید!! (مقاله انتخابی)[4056بازدید]
برای بچه‌ها به جای تبلت بیلچه بخرید (مقاله انتخابی)[4414بازدید]
چرا برخی از زنان ایرانی پلنگ شده‌‎اند؟ (مقاله انتخابی)[4832بازدید]
بیوتروریسم؛ یک جنگ نابرابر (مقاله انتخابی)[4718بازدید]

نمایش تمامی عناوین این موضوع

آخرین مقالات

کودکی بهترین دوران برای یادگیری زبان خارجی نیست!! (مقاله انتخابی)
بورس‌های تحصیلی؛ ابزاری برای نفوذ و جذب نخبگان (مقاله انتخابی)
وقتی با فرزندت هستی، آن گوشی لعنتی‌ را بگذار کنار (مقاله انتخابی)
پدیدارشناسی اینستاگرام (مقاله انتخابی)
چگونه انقلاب جنسي، جامعه امريكا را براي هميشه دگرگون كرد؟ (مقاله انتخابی)
ساده‌زیستی نه‌فقط زیبا بلکه ضروری است (مقاله انتخابی)
ياد بگيريم دوباره محبت بورزيم: «خانواده‌هاي از هم گسسته»، شهروندي و حمايت دولت از زوجيت (مقاله انتخابی)
لطفاً کمی غیربهداشتی باشید!! (مقاله انتخابی)
آرامش دیداری (مقاله انتخابی)
بگذارید دوباره حوصلۀ بچه‌هایتان سر برود (مقاله انتخابی)
نظام‌های پاداش در تربیت کودک؛ به بچه‌هایتان استیکر ندهید (مقاله انتخابی)
هشدار: من از واژۀ «چاق» استفاده می‌کنم (مقاله انتخابی)
آیا شکر پرطرف‌دارترین مادۀ مخدر دنیاست؟ (مقاله انتخابی)
نسل چیپس و روغن نباتی (مقاله انتخابی)
«بنزین»، «گازوئیل» و «خوراک دام» به ‌خورد مردم ندهید.
مکمل‌های ورزشی؛ رویای پوچ (مقاله انتخابی)
پدر پیرم می‌خواست کنار نوه‌هایش بمیرد.
آب گوشت‏، هنوز هم غذای لذیذی است! (معرّفی 15 نوع آبگوشت سنّتی)
میکروتراشه‌های ضد بارداری؛ جدیدترین روش کنترل جمعیت (مقاله انتخابی)
نقش بینش توحیدی در سلامت انسان (مقاله انتخابی)
کاربران موبایل دقت کنید!
بزرگترین اکتشاف برای من این بود که فهمیدم ...
هر غذایی فلسفۀ خودش را دارد (مقاله انتخابی)
زندگیِ آزمون‌زده (مقاله انتخابی)
برنامه استاندارد غذایی 14 روزه
چه شد که ما آدم ها از لحاظ روانی اینقدر ضعیف و تنبل شدیم؟ (مقاله انتخابی)